Wannes Daemen • Grafisch Designer • Schrijver

Magazine voor PRH

Groei

Ik ont­wik­kel­de een maga­zi­ne voor de lie­ve men­sen van PRH Vlaan­de­ren. Ook een maga­zi­ne nodig? Een glos­sy of een tab­loid? Call me!

Gezwam

Nie­mand woont graag in voch­ti­ge stin­ken­de kroch­ten vol afval, behal­ve de pad­den­stoel. En dan nu een ogen­schijn­lijk luk­ra­ke meta­foor.

Black friday

Ne fri­day waar­op de ene na de ande­re schreeu­wen­de recla­me­ban­ner uw gezichts­veld pene­treert tot­dat ge roept. Als ik nu nog ene keer kor­ting krijg, ga ik de medi­a­markt in de fik ste­ken.

Lunchbreak 6: Indian Summer

Lunchbreak 6: Indian Summer

Ge hebt hele­maal geen zin in de herfst. De zon zit nog in uw bot­ten en ge eet toma­ten elke dag. Er zit­ten lied­jes in uw hoofd die nog lang niet over val­len­de bla­de­ren gaan. Trekt uw jas aan, zegt…

Lieve Dries

Ik zie u paal­dan­sen tegen de schand­paal. Ik zie hoe ge een loop­ke neemt met de wer­ke­lijk­heid, hoe ge min­der­he­den schof­feert, hoe ge glas­hard alles ont­kent, en hoe ge staat te glun­de­ren.

Kabaal

Dat alles ver­an­dert op het moment dat een belang­rijk poli­ti­cus – met onli­ne en offli­ne vol­gers – zijn tact­lo­ze bek open­trekt om een oor­deel te ven­ti­le­ren over wat jij zo belang­rijk vindt.

Je mag tegenwoordig niks meer

Je mag tegenwoordig niks meer

Als je onli­ne berich­ten leest over pak­weg vrou­wen­rech­ten of de slui­ting van snack­bar De Gefop­te Fala­fel, dan blijkt dat steeds meer men­sen vin­den dat je tegen­woor­dig inder­daad niks meer mag. Je mag niks meer zeg­gen, je mag niks meer vin­den, je mag hele­maal niks. Tal­lo­ze reac­tie­vel­den, com­men­taar­hoek­jes, forum­draad­jes, tweets en ret­weets wor­den gebruikt om te zeg­gen dat je niks meer mag zeg­gen. Ik begrijp dat niet.

Ik heb ook zo'n grappig hoofd.

Grappig

Ik nog har­der mijn best doen, tot­dat Pet­ra met een onster­fe­lij­ke zin­sne­de al mijn moed terug in mijn schoe­nen duw­de.

Een raar ding in het bos. En nul mensen. Heerlijk.

Rare beesten

Elk jaar weten ze lang op voor­hand dat het god­ge­klaagd zal zijn, om uit­ein­de­lijk zwe­tend en ver­ont­waar­digd te brul­len dat het god­ge­klaagd is. Als steen­ezels nege­ren ze hun voor­ken­nis, sto­ten ze zich een zoveel­ste keer aan dezelf­de steen.

Lunchbreak 5: Bange mannen

De wereld ver­an­dert. Men­sen wor­den bang. Vaak zijn dat man­nen. Zij zijn zie­lig. Ze roe­pen en tie­ren en ver­ge­ten te zeg­gen dat ze bang zijn. Geluk­kig weten wij beter. Roep maar, man­ne­ke. Tier maar, knul. Arme man. Arme ban­ge man.…

Doe niet zo onnozel, zegt de poes.

Kleefkruid

Niet dat ik ooit gedacht heb dat Bil­ly Ocean ons über­haupt zou kun­nen red­den, ook al heeft hij een wereld­hit gehad waar­van de titel een zui­ve­re anti­me­ta­bool is.

Lunchbreak 4: Geen kassatjok

Okee, okee, het is schoon weer. Ge wilt dan­sen. Maar de kas­sat­jok zal niet luk­ken. Eer­der een lang­zaam paal­dans­ke tegen de para­sol. Pas op dat ge niet strui­kelt. En drink die moji­to op, want alles ver­dampt. Ook uw gezond ver­stand.…

Lunchbreak 3: Hete schup

Het is warm genoeg om eikes te bak­ken op de Diest­se­steen­weg. Ge loopt in Diest rond, of ergens anders, en ge vraagt u af in hoe­ver­re dan­sen een fysie­ke inspan­ning is. Uit een raam dwar­relt muziek. Zweet kie­telt uw sla­pen. Ge…

Lunchbreak 2: Buenas tardes

Het is nog steeds bloed­heet. Uw kin hangt op uw borst en uw paard sjokt ver­moeid door de prai­rie. Het zadel schuurt aan uw kont en ge hebt dorst. In de ver­te gloort het sil­hou­et van een saloon. Of een…

Lunchbreak 1: This n’ that

Het is warm. De beats zijn zwoel maar sim­pel. Ge hangt als een schil­de­rij van Dali over uw ter­ras gedra­peerd. De tem­pe­ra­tuur dwingt u tot kei­hard niks­doen. Het eni­ge wat nog net lukt, is uw ver­stand op nul zet­ten met deze…

De pont van Amsterdam

Pont

Toen ik de pont nam in Amster­dam rea­li­seer­de ik me voor het eerst iets dat voor veel men­sen een evi­den­tie is.

Reiger

Het water is koud

In de krant staat dat er een pro­gram­ma­fout in mijn empa­ti­sche brein zit.

Heks

Heks

Heeft er iemand het adres van Jan Jam­bon?

Welkom in het Vorsdonkbos

Het Vorsdonkbos

Ik zei goei­e­dag en hij zei ZIE MAAR DAT GE U VAN ONDER TOT BOVEN INSMEERT WANT ZE VRETEN U HELEMAAL OP DAAR IN HET BOS en ik zei okee okee okee meneer gij heet zeker Caps­lock?

Koninginnenpage

Koningin

Van­daag mocht er een vin­kje bij een bij­zon­der exem­plaar. De flad­de­ren­de Fabi­o­la, de Maxi­ma van de vlin­der­tuin.

De poes

Alles is gratis

Ik vraag aan de boom aan de over­kant of ik kor­ting krijg op het inter­ne­tabon­ne­ment als ik aan Tele­net zou mel­den dat ik mijn fac­tu­ren lie­ver digi­taal ont­vang dan op papier.

Ballon

Voorspelling

In een ande­re wereld was ik mis­schien een hele gro­te voet­bal­ler gewor­den, maar die ande­re wereld heeft me altijd aan de reet kun­nen roes­ten.

Bloemekes

Vroegte

Op zon­dag­och­tend gin­gen we in alle vroeg­te naar het veld om groen­ten en bloe­me­kes te pluk­ken. Wat zon­dag­och­ten­den betreft, ben ik niet zo van de vroeg­te. Maar het dreig­de weder­om hon­derd gra­den te wor­den, dus dan kun je maar beter…

Summer's here

Deze week in mijn week

Ooit kre­gen we drie poe­zen. Mijn zus­sen en ik moch­ten er elk een­tje kie­zen. Die van mij bleek een hekel te heb­ben aan opge­tild wor­den. Ik noem­de haar Tri­net en vond haar tot ze dood ging rede­lijk stom. Voor een…

Wildplassen

Ik wacht­te voor het stop­licht. Aan de over­kant van het kruis­punt stond een bloem­bak. Ik moest den­ken aan een kran­ten­kop die ik las in de och­tend. Amster­dam vindt groe­ne oplos­sing tegen wild­plas­sers. Dat is een onvol­le­di­ge kop, dacht ik. Daar…

Vlieland

Een Vlaming op Vlieland

Er wer­den gedich­ten in het zand gere­den en dat had iets te maken met J. Slau­er­hoff, die omwil­le van zijn ast­ma elk jaar een tijd op Vlie­land door­bracht. Ik las op Vlie­land de Wikipedia‐pagina van J. Slau­er­hoff, en dat moet ge ook een keer doen als ge denkt dat uw leven kut is en dat ge altijd ziek zijt.