Wannes Daemen • Grafisch Designer • Schrijver

Ik vind de Notre-Dame stom

Ik vind de Notre‐Dame stom

Ik vind de Notre‐Dame stom. Okee okee okee ik schrok ook toen ik hoor­de dat dat ding in de fik stond, en jaze­ker het zag er apo­ca­lyp­tisch uit, en inder­daad ge zoudt kun­nen zeg­gen dat het cul­tu­re­le of his­to­ri­sche of…

Ik vind Black Hawk Down stom

Ik vind Black Hawk Down stom. Dat wist ik nog niet toen ik op een avond aan de film begon. Als de huis­mu­ze en ik een film kie­zen, doen we dat soms op basis van één sim­pel cri­te­ri­um. Zo kozen…

Ik vind mannen stom

Ik vind man­nen stom. Het zal ver­moe­de­lijk niet de eer­ste keer zijn dat ik dat zeg, want ik vind man­nen bij­na elke dag wel een paar keer stom. Zo las ik gis­ter iets op Twis­ter. Dat is fout maar het…

Ik vind creditcards stom

Ik vind cre­dit­cards stom. Dat is ver­moe­de­lijk geen opi­nie waar ge gelijk van ach­ter­over valt van amai Wan­nes wat zegt gij nu maar toch. Kre­diet­kaar­ten bestaan al heel lang (1789!), en ook de frus­tra­ties omtrent de uit­vin­ding zijn niet nieuw.…

Ook op de zetel is het lente

First world problem

Het is weer even gele­den dat ik het kla­vier ter hand nam om mijn hoofd leeg te gooi­en op wat men vroe­ger een stuk papier noem­de. Niet dat een stuk papier tegen­woor­dig geen stuk papier meer mag heten, maar mijn…

Pisbloemekesnutskast

Ik mocht een illu­stra­tie beden­ken voor een Ant­werp­se nuts­kast, meer­be­paald die op de Begij­nen­vest. Het the­ma voor de illu­stra­tie was bloe­men & plan­ten. Ik heb het lek­ker inheems gehou­den en er stie­kem enke­le vreem­de vogels in ver­werkt. Ach­ter­af gezien spijt het…

Camouflage

Het is alle­maal niet zo erg, kin­ders. Het zal wel mee­val­len met dat doem­den­ken van jul­lie. Okee, okee, het aan­tal weten­schap­pers dat jul­lie mening van fun­da­men­ten voor­ziet is gigan­tisch groot, maar ga nu maar weer gauw aan jul­lie leer­plicht vol­doen want anders krijg je straf.

Magazine voor PRH

Groei

Ik ont­wik­kel­de een maga­zi­ne voor de lie­ve men­sen van PRH Vlaan­de­ren. Ook een maga­zi­ne nodig? Een glos­sy of een tab­loid? Call me!

Gezwam

Nie­mand woont graag in voch­ti­ge stin­ken­de kroch­ten vol afval, behal­ve de pad­den­stoel. En dan nu een ogen­schijn­lijk luk­ra­ke meta­foor.

Black friday

Ne fri­day waar­op de ene na de ande­re schreeu­wen­de recla­me­ban­ner uw gezichts­veld pene­treert tot­dat ge roept. Als ik nu nog ene keer kor­ting krijg, ga ik de medi­a­markt in de fik ste­ken.

Lunchbreak 6: Indian Summer

Lunchbreak 6: Indian Summer

Ge hebt hele­maal geen zin in de herfst. De zon zit nog in uw bot­ten en ge eet toma­ten elke dag. Er zit­ten lied­jes in uw hoofd die nog lang niet over val­len­de bla­de­ren gaan. Trekt uw jas aan, zegt…

Lieve Dries

Ik zie u paal­dan­sen tegen de schand­paal. Ik zie hoe ge een loop­ke neemt met de wer­ke­lijk­heid, hoe ge min­der­he­den schof­feert, hoe ge glas­hard alles ont­kent, en hoe ge staat te glun­de­ren.

Kabaal

Dat alles ver­an­dert op het moment dat een belang­rijk poli­ti­cus – met onli­ne en offli­ne vol­gers – zijn tact­lo­ze bek open­trekt om een oor­deel te ven­ti­le­ren over wat jij zo belang­rijk vindt.

Je mag tegenwoordig niks meer

Je mag tegenwoordig niks meer

Als je onli­ne berich­ten leest over pak­weg vrou­wen­rech­ten of de slui­ting van snack­bar De Gefop­te Fala­fel, dan blijkt dat steeds meer men­sen vin­den dat je tegen­woor­dig inder­daad niks meer mag. Je mag niks meer zeg­gen, je mag niks meer vin­den, je mag hele­maal niks. Tal­lo­ze reac­tie­vel­den, com­men­taar­hoek­jes, forum­draad­jes, tweets en ret­weets wor­den gebruikt om te zeg­gen dat je niks meer mag zeg­gen. Ik begrijp dat niet.

Ik heb ook zo'n grappig hoofd.

Grappig

Ik nog har­der mijn best doen, tot­dat Pet­ra met een onster­fe­lij­ke zin­sne­de al mijn moed terug in mijn schoe­nen duw­de.

Een raar ding in het bos. En nul mensen. Heerlijk.

Rare beesten

Elk jaar weten ze lang op voor­hand dat het god­ge­klaagd zal zijn, om uit­ein­de­lijk zwe­tend en ver­ont­waar­digd te brul­len dat het god­ge­klaagd is. Als steen­ezels nege­ren ze hun voor­ken­nis, sto­ten ze zich een zoveel­ste keer aan dezelf­de steen.

Lunchbreak 5: Bange mannen

De wereld ver­an­dert. Men­sen wor­den bang. Vaak zijn dat man­nen. Zij zijn zie­lig. Ze roe­pen en tie­ren en ver­ge­ten te zeg­gen dat ze bang zijn. Geluk­kig weten wij beter. Roep maar, man­ne­ke. Tier maar, knul. Arme man. Arme ban­ge man.…

Doe niet zo onnozel, zegt de poes.

Kleefkruid

Niet dat ik ooit gedacht heb dat Bil­ly Ocean ons über­haupt zou kun­nen red­den, ook al heeft hij een wereld­hit gehad waar­van de titel een zui­ve­re anti­me­ta­bool is.

Lunchbreak 4: Geen kassatjok

Okee, okee, het is schoon weer. Ge wilt dan­sen. Maar de kas­sat­jok zal niet luk­ken. Eer­der een lang­zaam paal­dans­ke tegen de para­sol. Pas op dat ge niet strui­kelt. En drink die moji­to op, want alles ver­dampt. Ook uw gezond ver­stand.…

Lunchbreak 3: Hete schup

Het is warm genoeg om eikes te bak­ken op de Diest­se­steen­weg. Ge loopt in Diest rond, of ergens anders, en ge vraagt u af in hoe­ver­re dan­sen een fysie­ke inspan­ning is. Uit een raam dwar­relt muziek. Zweet kie­telt uw sla­pen. Ge…

Lunchbreak 2: Buenas tardes

Het is nog steeds bloed­heet. Uw kin hangt op uw borst en uw paard sjokt ver­moeid door de prai­rie. Het zadel schuurt aan uw kont en ge hebt dorst. In de ver­te gloort het sil­hou­et van een saloon. Of een…

Lunchbreak 1: This n’ that

Het is warm. De beats zijn zwoel maar sim­pel. Ge hangt als een schil­de­rij van Dali over uw ter­ras gedra­peerd. De tem­pe­ra­tuur dwingt u tot kei­hard niks­doen. Het eni­ge wat nog net lukt, is uw ver­stand op nul zet­ten met deze…

De pont van Amsterdam

Pont

Toen ik de pont nam in Amster­dam rea­li­seer­de ik me voor het eerst iets dat voor veel men­sen een evi­den­tie is.

Reiger

Het water is koud

In de krant staat dat er een pro­gram­ma­fout in mijn empa­ti­sche brein zit.

Heks

Heks

Heeft er iemand het adres van Jan Jam­bon?

Welkom in het Vorsdonkbos

Het Vorsdonkbos

Ik zei goei­e­dag en hij zei ZIE MAAR DAT GE U VAN ONDER TOT BOVEN INSMEERT WANT ZE VRETEN U HELEMAAL OP DAAR IN HET BOS en ik zei okee okee okee meneer gij heet zeker Caps­lock?