Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.
Er is mij iets voorgevallen. Daags na mijn uitstap in een stad mij onbekend viel een vulling uit mijn tand. Er ontstond hierdoor een gat in mijn bovenkaak waarlangs mijn hersenen zichtbaar waren voor hen die dichtbij kwamen kijken. Dapper als ik ben, spoedde ik me naar de tandarts alwaar men er alras de CIP (Chief Inspector Parodonthologist) bij haalde die een vlammend verdict velde.
De wondere wereld van de advocatuur. Het blijft me verbazen. Zonder advocaten zou onze democratische maatschappij waarschijnlijk in anarchistische chaos verzanden, maar ik kan voor mezelf toch weinig redenen bedenken om advocaten een warm hart toe te dragen. Dat heeft er ongetwijfeld mee te maken dat ik nog nooit een advocaat met een warm hart ben tegengekomen, en in die zin zit ik waarschijnlijk met een vooroordeel. Maar what the hell, het is een vooroordeel waar ik met plezier en […]
Lees verder →
In Utah stond onlangs een man terecht wegens polygamie. Hij is getrouwd met vijf vrouwen en heeft negenentwintig kinderen. De oudste van de echtgenotes is belast met het organiseren van the nightly schedule, m.a.w. wie het recht heeft om de nacht door te brengen met de pater familias.
En hij durfde niet alleen naar de bakker, Mark. Soms, als zijn ouders hem om een lang grijs gesneden stuurden, was hij uren onderweg omdat hij er niet in slaagde zonder stotteren de bakkerij binnen te stappen. Op een keer hadden zijn ouders hem om een lang grijs gesneden gestuurd, en toen heeft hij eerst uren in het struikgewas aan de overkant van de straat gezeten, wachtend op het moment dat er geen klanten in de bakkerij stonden.
Een groepje mensen waadde in een vreemd land doorheen een brede maar kalme rivier in de jungle. Ofschoon de plaatselijke medicijnman hen had gewaarschuwd voor allerlei demonische gevaren en valstrikken, waren ze toch aan de overtocht begonnen. Na enkele dagen begonnen vrienden van hen zich ongerust te maken omdat de trekkers nog steeds niet terug waren van hun trip. Na een zoekactie – die niet lang duurde – werd het groepje teruggevonden op een open plek in het bos.
En hij durfde niet naar beneden te komen, Mark. Soms, als er bezoek was, en zijn ouders zaten in de woonkamer gezellig wat te keuvelen en een glaasje wijn te drinken, zat Mark boven op zijn kamertje ongelukkig te wezen en dan durfde hij niet naar beneden te komen. Ook al was er iets op televisie dat hij absoluut wilde zien, dan nog niet. Op een avond hadden zijn ouders bezoek van de verschrikkelijke sneeuwman, een oude vriend van de […]
Lees verder →
Ik wandelde gisteren door het bos. Om een beetje te verluchten ga ik regelmatig in het bos wandelen. Ik wandel dan zomaar wat aan, zonder echt te weten waar naartoe. Vaak gebeurt het dan dat ik verdwaal. Heel erg of maar een beetje, dat hangt er van af. Gisteren wandelde ik door het bos en ik verdwaalde een beetje.
Jantje nam eens pruimelings het hangende in ogenschouw
O! De kolossale enormigheid van eierdooiers
De zon scheen dat Jantje het geplukpluk aanvangen wou
Wijl indachtig de schoonheid van zijn vaderlijke schooiers
Ik wandelde gisteren door het bos. Om een beetje te verluchten ga ik regelmatig in het bos wandelen. Ik wandel dan zomaar wat aan, zonder echt te weten waar naartoe. Vaak gebeurt het dan dat ik verdwaal. Heel erg of maar een beetje, dat hangt er van af.
Ik wandelde gisteren door het bos. Om een beetje te verluchten ga ik regelmatig in het bos wandelen. Ik wandel dan zomaar wat aan, zonder echt te weten waar naartoe. Vaak gebeurt het dan dat ik verdwaal. Heel erg of maar een beetje, dat hangt er van af. Gisteren wandelde ik door het bos en ik verdwaalde een beetje. Ik kwam aan een beekje en bukte me om wat te drinken. Het water smaakte naar limonade en ik vond dat […]
Lees verder →
Archief voor mei 2001