Gr.

Het ligt niet in mijn aard om publie­ke­lijk mijn beklag te doen omtrent zeke­re aan­ge­le­gen­he­den, maar als men in mijn ogen one brid­ge too far is gegaan, maak ik mijn borst nat. Ik ben een zeer vre­de­lie­vend per­soon, maar ik ben zeker ook ern­stig begaan met het wel­zijn van mij en mijn mede­mens, en als dat wel­zijn bele­digd of zelfs aan­ge­tast wordt, acht ik het niet meer dan een roe­ping hier­te­gen in opstand te komen. Mijn onge­noe­gen richt zich al een tijd­je naar een insti­tuut dat het afge­lo­pen jaar van­uit ver­schil­len­de hoe­ken rot­te toma­ten toe­ge­wor­pen kreeg, en in die zin is het mis­schien een beet­je goed­koop om er nog een schep­je boven­op te doen, maar ik kan het echt niet laten. Het gebeurt zel­den dat ik me der­ma­te aan iets erger, maar als de alarm­klok der idi­o­tie op zoda­nig lui­de toon door het lucht­ruim schalt, dan kan ik niet zwij­gend blij­ven toe­kij­ken. De wereld is wer­ke­lijk ver­vuld van onzin, en dat wordt bij deze meer dan tref­fend geïl­lu­streerd. Jezus chris­tus ik heb zel­den in mijn leven zo hard op mijn tan­den moe­ten bij­ten om niet spon­taan op de hoog­ste toren te gaan staan en te roe­pen: ’Zijn jul­lie alle­maal gek gewor­den? Zien jul­lie dan echt niet dat de gren­zen der intel­li­gen­tie hier op gro­tes­ke wijs over­schre­den wor­den? Heb­ben jul­lie alle­maal stront in de ogen? Is er dan nie­mand die h -

Shit zeg. Hoor mij weer brul­len.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *