Sprook (2)

Ik wan­del­de gis­te­ren door het bos. Om een beet­je te ver­luch­ten ga ik regel­ma­tig in het bos wan­de­len. Ik wan­del dan zomaar wat aan, zon­der echt te weten waar naar­toe. Vaak gebeurt het dan dat ik ver­dwaal. Heel erg of maar een beet­je, dat hangt er van af. Gis­te­ren wan­del­de ik door het bos en ik ver­dwaal­de een beet­je. Ik kwam aan een open plek met een bank­je en zet­te me neer om wat uit te rus­ten en na te den­ken over een moge­lij­ke ont­snap­pings­rou­te. Na een tijd­je – ik kwam er niet uit – besloot ik gewoon ver­der te wan­de­len. Geen enkel bos is onein­dig en ik moest uit­ein­de­lijk toch wel ergens uit­ko­men. Net toen ik weer wou ver­trek­ken, begon onder mijn voe­ten de aar­de ver­vaar­lijk te tril­len. Ang­stig sprong ik opzij en een frac­tie van een secon­de later zak­te de grond met een door­snee van onge­veer twee meter in de diep­te en in het ont­sta­ne gat ont­waar­de ik een naak­te dame met een spa­de. Ze keek me even onbe­grij­pend aan en ver­ont­schul­dig­de zich toen voor het onge­mak. Toen kwam ze uit het gat en liep enke­le meters ver­der het bos in waar ze gezwind aan een nieuw gat begon te gra­ven. Ik bleef nog een tijd­je gefas­ci­neerd toe­kij­ken. Toen wan­del­de ik in een wil­le­keu­ri­ge rich­ting ver­der tus­sen de bomen. Ik heb uren en uren gezocht tot­dat ik dode­lijk ver­moeid was, maar een uit­weg heb ik nooit gevon­den.

Sprook (1) | Sprook (3)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *