Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.Hoe ik aan mijn einde kwam…
Ik werd afgelopen week aan flarden geschoten. Ik stond – met de fiets – voor een rood licht te wachten op dat andere licht, toen er naast mij een klein busje halt hield met een bende jengelende lagere schoolkinderen erin. Achteraan zat een ventje dat, in tegenstelling tot zijn vriendjes stilletjes door de achterruit staarde en de omgeving buiten de wagen in ogenschouw nam. Vermoedelijk gedreven door verveling, richtte de knaap plotseling een klein handgeweer in mijn richting.
Archief voor januari 2003