Ik wil je zoenen

Bij­voor­beeld. Op een trein zit­ten een meis­je en een jon­gen. Bui­ten de trein gebeurt er vanal­les, de zon schijnt, de trein stopt in zo’n sta­ti­on waar je een eind moet wach­ten omdat er nog een stuk bij moet, een eind ver­der staat een man op een stel­ling een affi­che op te han­gen. Bin­nen in de trein gebeurt er ook vanal­les, maar niet zoveel. Het is rus­tig. Er zit iemand mij­me­rend naar bui­ten te sta­ren, enke­le men­sen lezen een krant, een dame zeult met kof­fers, er zit een kop­pel­tje tegen­over elkaar alleen maar naar elkaar te kij­ken. Een onein­dig­heid lang kij­ken ze elkaar in de ogen. En ze schui­ven steeds dich­ter naar elkaar toe. Het tafel­tje – waar de jon­gen met zijn elle­bo­gen op leunt – lijkt steeds smal­ler te wor­den en het ziet er niet naar uit dat het in de weg zal komen te zit­ten. Elke secon­de van het kij­ken schui­ven ze een hal­ve mil­li­me­ter dich­ter in elkaars rich­ting, een onaf­wend­baar aan­trek­ken. Als­of er een onzicht­baar draad­je tus­sen hen bei­de wordt opge­rold, wordt het land­schap op de ach­ter­grond tus­sen hen vager en vager. Ook zij legt nu haar elle­bo­gen op het tafel­tje.

Ze zit­ten zo’n vijf­tien cen­ti­me­ter van elkaars gezicht ver­wij­derd. Ze voelt hem ade­men. Hij kijkt onver­stoor­baar in haar ogen. Ze bloost. Hij ziet de meest exo­ti­sche bran­ding en de weel­de­rig­ste berg­top­pen die hij ooit gezien heeft, en zijn mond­hoek krult een heel klein beet­je, waar­door zij onmid­del­lijk begre­pen heeft wat hij ziet. En ze bloost.

Tien cen­ti­me­ter. Ze kan nu kleu­ren en vlek­jes in zijn ogen heel gede­tail­leerd in zich opne­men, zo dicht zit­ten ze bij elkaar. Hij lijkt zijn ogen strak op haar gefixeerd en onder con­tro­le te heb­ben, maar ze ziet zijn pupil­len zich ver­wij­den en weer ver­nau­wen, als een hart­slag. Het gaat heel traag nu. Hij over­weegt even om zijn hand op de hare te leg­gen, maar besluit dat niet te doen. Dat zou te veel zijn. Te veel. Een kus is vol­doen­de. Een zoen op dit moment zou zo alles­zeg­gend, alles­voe­lend zijn, dat een­der wel­ke bij­ko­men­de aan­ra­king de inten­si­teit zou teniet doen.

Vijf cen­ti­me­ter. Ze sluit haar ogen en draait haar hoofd. Ze denkt aan wat er gebeur­de op vakan­tie met haar ouders tien jaar gele­den toen ze haar eer­ste kus mocht ont­van­gen van een gebron­zeer­de ita­li­aan­se play­boy die een uur later al onder de rok­ken van een van haar vrien­din­nen zat. Maar dat is ze zo ook weer ver­ge­ten. Hij ziet haar ogen dicht­gaan en geniet. Dat is heel mooi denkt hij. Iemand die – zo dicht­bij – zo lang­zaam en ele­gant en alleen voor mij haar ogen sluit, dat is mooi. Dat vind ik mooi. Hij sluit zijn ogen. Hij stopt met ade­men. Zij stopt met ade­men. Haar boven­lip trilt. Er zit soms zo’n ver­ve­lend zenuw­trek­je in. Niet nu denkt ze. Niet nu. Zijn lip­pen zijn droog. In laat­ste instan­tie pro­beert hij ze met zijn tong te bevoch­ti­gen, maar hij voelt al de tril­ling en de nabij­heid van haar mond. Neus­vleu­gels glij­den stre­lend tegen elkaar. Haar boven­lip past per­fect tus­sen de onder­kant van zijn neus, en het punt waar zijn boven­lip over­gaat in dat glooi­en­de gleuf­je erbo­ven.

Nul cen­ti­me­ter. Ach­ter­aan in haar kaak, in de uiter­ste hoe­ken van de schar­nie­ren van haar kaak­ge­wricht, pro­beert ze een bewe­ging in gang te zet­ten om haar mond te ope­nen en die van hem wel­kom te heten. Het lijkt ont­zet­tend veel ener­gie te ver­gen. Dit moment mag nooit meer voor­bij­gaan, denkt hij nog.

Dan zegt er iemand ”Tic­ket­jes graag”

3 reacties

  1. S. V. M. schreef:

    Zucht en steun.
    Dat is toch zoiets onge­lo­fe­loos roman­tisch!
    Ik bid de goden dat het bestaat.

  2. Yuri schreef:

    Niet getreurd. Het bestaat.

  3. C.M schreef:

    dag
    ik vondt uw stuk van ”mag ik je zoe­nen” heel goed
    Het gaat met je op de loop je gaat hele­maal mee voe­len,
    Gewel­dig
    Voor­al het ein­de, je wordt weer even wak­ker geschut
    vrien­de­lij­ke groet C.M

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *