«…en doorgedreven variabilisatie zal het – hik – aantal verkeersongevallen niet doen afnemen! Let op mijn woorden!» Op gevleugelde wijze sloot nonkel Frans zijn luidruchtige betoog af. Hij had nu officieel het avondfeest om zeep geholpen. Een uur geleden had hij zijn schoenen uitgedaan en zijn kaastenen hadden een kwart van de gasten doen vertrekken. Zijn geschenk aan het bruidspaar – een mand tuinkruidenbouillonblokjes – was een ode aan de plaats van de vrouw binnen het gezin. De mascara van […]

Lees verder →

Op straat werd ik aangeklampt door een heks. Ze vroeg zich af waarom ik zo liep te glunderen en toen ik zei dat ik verliefd was, keek ze zorgelijk en vroeg me hoe dat kwam. Ik probeerde uit te leggen hoe je ogen me elke avond opslokken en dat je handen van fluweel zijn. Haar groene heksenblik ging van zorgelijk naar vuurspuwend. Sissend onderbrak ze me en beweerde dat alle mannen klootzakken zijn die de wc-bril nooit omhoog doen, en […]

Lees verder →

Als ik aan jou denk, duizelt mijn hoofd en tintelt mijn onderbuik. Soms is het zo erg dat ik op straat mijn evenwicht verlies of in het postkantoor in slaap val. Ik besloot daarom vandaag de dokter om raad te vragen. In de wachtkamer zat een hele dikke meneer die voor een lastige steenpuist kwam, maar ik zag helemaal niks. Misschien wou hij iets laten doen aan zijn zwembandjes, maar was hij te trots om het toe te geven. Ik […]

Lees verder →

Ik wou vandaag een kadootje voor je kopen. Het verlangen om je te verrassen met iets leuks was onstuitbaar. Tijdens het middageten dacht ik na over het juiste geschenk. Ik dronk te veel koffie en bestelde een dagschotel. Ik dacht een beetje aan jou en schreef je naam in aardappelpuree. Daarna schuimde ik een aantal kledingwinkels af, op zoek naar iets moois. Ik twijfelde tussen een paar kleurrijke kousen en een valscherm met I love you erop. Ik kon niet […]

Lees verder →