Ik herinner me iets uit mijn jeugd. Ik vermeld bij voorbaat reeds dat het een erg vage herinnering is die met haken en ogen aan elkaar hangt, maar de afwikkeling van gebeurtenissen en de verpletterende invloed daarvan op mijn persoon hebben zich nooit op de achtergrond laten dringen in de drukke achterkamer van wat is geweest.

Gisteren is het appartement boven het mijne in vlammen opgegaan. De bewoners (een neo-boeddhistische commune met vijf leden) hielden een barbecue op hun dakterras, maar vergaten na afloop het vuur te doven. Tijdens hun slaap heeft een windstoot er voor gezorgd dat achtereenvolgens het tafellaken, de parasol, enkele vuilniszakken, de deurmat, drie keukenkasten en tenslotte het complete appartement in vlammen opgingen. Drie van de vijf communisten zijn daarbij omgekomen, twee andere liepen zware verwondingen op omdat ze zich in blinde […]

Lees verder →

Niet alleen de keuze van de plaat, maar ook het tijdstip waarop je je cd-collectie aanvult is van niet te onderschatten belang. Gisteravond nog vlug Giant Steps en My Favorite Things van John Coltrane gekocht. Op een stilstaande dag als vandaag – iedereen lijkt te winterslapen – kan ik niets beters bedenken om mijn oren te verwennen. Al die zogenaamd hedendaagse popmuziek verdwijnt in het niets bij het absorberen van deze grootmeester. Dit is voor de eeuwigheid. Het is fijn […]

Lees verder →

«Kim Clijsters is uiteen.», zei Lyndsey Pfaff, op het hoogtepunt van een filosofische discussie met haar kersverse geliefde. Dave stak ongeïnteresseerd een sigaret op wijl ik hem zag denken: Het is te hopen dat gij nooit uiteen gaat, poepke, want ik wil hier zoveel mogelijk sponsorgeld opstrijken voor het te laat is. Lyndsey sloeg hun zo goed als onaangeroerde huwelijksalbum open en kwijlde een eind weg over de foto’s van de dans hunner tongen die in de kerk van Brasschaat […]

Lees verder →