Broem

Een voor­lo­pig rij­be­wijs, bete­kent dat dat ik het feit dat ik voor­lo­pig rijd kan bewij­zen, of dat ik het feit dat ik rijd voor­lo­pig kan bewij­zen?

In elk geval kon die arme meneer uit Marok­ko op het stad­huis hele­maal niks bewij­zen, ondanks het feit dat ie heel het sche­pen­col­le­ge bij elkaar brul­de.
Hij woon­de al sinds 1970 in ons land, en wou nu – na meer dan der­tig jaar – zijn ara­bisch rij­be­wijs uit die tijd laten omzet­ten naar een bel­gi­sche vari­ant. In die der­tig jaar had hij niet meer ach­ter het stuur van een wagen geze­ten. Om aller­lei rede­nen (o.a. het ont­bre­ken van eni­ge ara­bi­sche taal­ken­nis bij de glim­la­chen­de – en trou­wens bloed­mooie – loket­da­me) viel zijn een­vou­di­ge ver­zoek met een lui­de plons in het water van ons kaf­ka­i­aan­se administratie‐moeras, waar het aan een tra­ge en luid roche­len­de doods­strijd begon…
Het was een schrij­nend tafe­reel, maar ook haast poë­tisch -
Hoe die meneer uit Marok­ko met zijn gebrek­ki­ge neder­lands het onder­spit moest del­ven tegen een berg vlaam­se cli­chés met ’ik maak de regel­kes ook niet meneer’ on top; maar ook – omge­keerd – hoe klein­bur­ger­lij­ke amb­te­na­rij met hoog opge­trok­ken wenk­brau­wen en de han­den van niets wetend voor de borst opge­trok­ken het moest afleg­gen tegen medi­ter­raan tem­pe­ra­ment en asser­tie­ve zui­der­se arm­be­we­gin­gen (een mini­ma­lis­tisch dans­je op de tonen van een paro­chi­aal kamer­or­kest)

Hoe bloed­mooi ze ook was, ik had mijn win­naar al geko­zen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *