En als je nu eens bij mij kwam wonen? Gewoon zonder er verder over na te denken. Ik zal het je niet eens vragen. Doe het gewoon. Pak je spullen bij elkaar, kom naar mij en bel aan. Dan geef ik je een sleutel en je installeert je een beetje – ik heb grote kasten – en dan kijken we samen naar het nieuws. En dan drinken we een glaasje Sherry en we gaan naar bed. En dan vrijen we routineus zonder iets te zeggen en we vallen rug aan rug in slaap. En ’s morgens staan we op alsof het altijd al zo geweest is. En als ik dan ’s avonds terugkom van het werk, dan maak jij een opmerking over mijn gebrekkige hulp in het huishouden en dan krijgen we ruzie met als gevolg dat jij je koffers pakt en bij me weggaat. Ik zal dan in mijn eentje naar het nieuws kijken en gaan slapen – wat niet zal lukken – en ’s anderendaags wil ik je dan bellen om te zeggen dat het me spijt. Maar het zal te laat zijn want jij hebt een nieuw nummer en ik zal het me allemaal gelukkig maar hebben ingebeeld.