Inbeelding

En als je nu eens bij mij kwam wonen? Gewoon zon­der er ver­der over na te den­ken. Ik zal het je niet eens vra­gen. Doe het gewoon. Pak je spul­len bij elkaar, kom naar mij en bel aan. Dan geef ik je een sleu­tel en je instal­leert je een beet­je – ik heb gro­te kas­ten – en dan kij­ken we samen naar het nieuws. En dan drin­ken we een glaas­je Sher­ry en we gaan naar bed. En dan vrij­en we rou­ti­neus zon­der iets te zeg­gen en we val­len rug aan rug in slaap. En ’s mor­gens staan we op als­of het altijd al zo geweest is. En als ik dan ’s avonds terug­kom van het werk, dan maak jij een opmer­king over mijn gebrek­ki­ge hulp in het huis­hou­den en dan krij­gen we ruzie met als gevolg dat jij je kof­fers pakt en bij me weg­gaat. Ik zal dan in mijn een­tje naar het nieuws kij­ken en gaan sla­pen – wat niet zal luk­ken – en ’s ande­ren­daags wil ik je dan bel­len om te zeg­gen dat het me spijt. Maar het zal te laat zijn want jij hebt een nieuw num­mer en ik zal het me alle­maal geluk­kig maar heb­ben inge­beeld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *