header header header header header header header header header header

Ik heet Wannes

De hond van de buren gelukkig niet.

Ik heet WannesIk hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.

Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.

Klikshit

«Enkel de rode ridder in mijn broek maakte stilletjes gewag van een hoger streefdoel.»
Wannes zelf.
Bron:  The history of kissing, part two: De inwijding

(klik hier voor een nieuwe quote)

  • Archieven

  • Rubrieken

  • U zei?

    • Bjorn: 3 maanden gelden in een opwelling besloten om de...
    • Wannes: Afscheid is nooit makkelijk. Zeker niet op deze...
    • Ruben: Bedankt voor je visie op het einde. Ik was bang...
    • Ashley: Die Debby pief poef pfaff is nogal fake,…...
    • Ruben: Komd een zin bij de dokter. Hihi.
    • markvdweij: shania ( L ) mark mark hius harkema 9281 rk
    • Wannes: Ik stond in de hoek van het hokske. Mijn...
    • Noynourfe: Just out of curiousity: Hoe heeft u deze foto...
    • Wannes: Damn. Dat ik die gemist heb.
    • Noynourfe: Niet heel ver daar vandaan heb je het dorpje...
  • Kijk! Nog een titelke!

    Kort

    23 03 2004 | Rubriek: Poezie

    En dat ik plotseling gecharmeerd was
    door die (bijzonder) kortgerokte benen op het ladeuzeplein
    en dat ik niet eens in de gaten had dat die benen
    - na ettelijke kilometers weliswaar – eindigden in knaloranje sokken

    Soms zou ik voor zo’n paar benen alles willen opgeven
    gewoon als statement
    als ode aan de esthetiek
    en compliment in tijd en ruimte aan het adres van alle vrouwen

     

    Wellicht enigszins verwante berichten:

    2 reacties

    1. Mooie vrouwenbenen verschijnen met de zon. Een niet te manipuleren natuurwet. Maar knaloranje sokken. Dat is gewaagd.

    2. anileve zei het volgende:

      volledig verdwaald tijdens onze zoektocht naar boeken over napeoleon en de inca’s stranden wij op maanzand.
      onze dank is groot voor deze genialiteit (:

    Reageer!

    «Het was nog steeds guur en regenachtig, maar mijn lijf en leden bloosden. Om één of andere reden had ik een liedje van Rob de Nijs in mijn hoofd.»
    Wannes zelf.
    Bron:  The history of kissing, part three: Het russische overspel