Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.
En dat ik plotseling gecharmeerd was
door die (bijzonder) kortgerokte benen op het ladeuzeplein
en dat ik niet eens in de gaten had dat die benen
- na ettelijke kilometers weliswaar – eindigden in knaloranje sokken
Soms zou ik voor zo’n paar benen alles willen opgeven
gewoon als statement
als ode aan de esthetiek
en compliment in tijd en ruimte aan het adres van alle vrouwen
Wellicht enigszins verwante berichten:
2 reacties
Mooie vrouwenbenen verschijnen met de zon. Een niet te manipuleren natuurwet. Maar knaloranje sokken. Dat is gewaagd.
volledig verdwaald tijdens onze zoektocht naar boeken over napeoleon en de inca’s stranden wij op maanzand.
onze dank is groot voor deze genialiteit (: