header header header header header header header header header header

Ik heet Wannes

De hond van de buren gelukkig niet.

Ik heet WannesIk hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.

Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.

Klikshit

«De zwarte gordel van een door wonderlijke metaforen tot stand gekomen pitbull die zich vastbijt in tot volle wasdom gedoemde blanco pagina’s.»
Wannes zelf.
Bron:  Kijken naar schrijven is het mooiste wat er is

(klik hier voor een nieuwe quote)

  • Archieven

  • Rubrieken

  • U zei?

    • Bjorn: 3 maanden gelden in een opwelling besloten om de...
    • Wannes: Afscheid is nooit makkelijk. Zeker niet op deze...
    • Ruben: Bedankt voor je visie op het einde. Ik was bang...
    • Ashley: Die Debby pief poef pfaff is nogal fake,…...
    • Ruben: Komd een zin bij de dokter. Hihi.
    • markvdweij: shania ( L ) mark mark hius harkema 9281 rk
    • Wannes: Ik stond in de hoek van het hokske. Mijn...
    • Noynourfe: Just out of curiousity: Hoe heeft u deze foto...
    • Wannes: Damn. Dat ik die gemist heb.
    • Noynourfe: Niet heel ver daar vandaan heb je het dorpje...
  • Kijk! Nog een titelke!

    Navelbeekje ochtendpluis

    21 10 2004 | Rubriek: Algemeen

    Als ik ‘s morgens opsta – wat heel moeilijk is – blijf ik altijd even op de rand van het bed zitten. Het eerste wat ik doe is de breedte van het water inschatten. Er loopt namelijk een rivier naast mijn bed, en de breedte van die stroom is elke ochtend anders. Meestal kan ik er met één goedgemikte stap overheen, soms is het water zo smal dat ik niet eens moeite moet doen. Andere keren is het wat breder en moet ik terug naar achter om vanop het bed een aanloop te nemen. Het gebeurt dan soms dat ik met mijn hielen in het water terecht kom.

    Heel af en toe is het water zo fucking breed dat ik het niet eens een blik waardig gun en gewoon terug onder de lakens kruip. Dat brengt mijn overdaagse bezigheden meestal zwaar in het gedrang, maar ik kan er niks aan doen. Ik ben geen olympisch zwemmer. Om eerlijk te zijn zwem ik zelfs helemaal niet graag, en zeker niet des ochtends.

    (Terzijde: Ontbijt op bed is een aangename verrassing die ik zelden zal afwijzen, maar moest u op een dag op zulks vermaledijd idee komen, gelieve dan rekening te houden met de mogelijkheid van natte voeten.)

    Deze ochtend was anders. De rivier was weg. Geen spatje water te bekennen. Ik dacht eerst dat ik droomde, maar na uitvoerig tot-ik-sterren-zag-ogengewrijf stelde ik vast dat er effectief geen riviertje, gracht of kolkende stroom te bekennen was. Ik weet nog altijd niet of ik hier blij mee moet zijn of niet. Het kon soms zo’n deugd doen om pootjebaden het prestige van de eerste dag-activiteit te schenken. Maar vandaag dus niet.

    Behalve de mysterieuze verdwijning van mijn ochtendbeekje merkte ik nog iets vreemds op: een overdreven, welhaast groteske hoeveelheid navelpluis. (Ik ga niet uitleggen wat navelpluis precies is, omdat iedereen dat wel weet. Ja, u ook daar in de hoek van het bed) Omdat ik zo’n navelstaarder ben voordat ik mijn eerste slok koffie heb genuttigd, merkte ik het vlug op. Ik bekeek het pluis aandachtig en besloot toen om het gewoon te laten zitten. Misschien hoort dat wel zo als je dertig wordt.

    Proficiat mezelf. Met of zonder beekje.

     

    Wellicht enigszins verwante berichten:

    10 reacties

    1. Saskia wilde graag het volgende kwijt:

      Ik ga ‘s morgens eens letten op mijn beekje ;-)

      Gefeliciteerd

    2. Downer zei het volgende:

      Proficiat Yuri!

    3. Gate schreef het volgende:

      Van harte!!

    4. joeri zei dit:

      Van deze jarige Joeri aan de andere jarige Yuri: proficiat!

    5. Inge wilde graag het volgende kwijt:

      Maak er een mooie dag van, Yuri. Proficiat!

      x

    6. Sven poneerde:

      Gefeliciteerd!

    7. Proficiat!

    8. nele reageerde aldus:

      je bent dus precies één weekje ouder dan ik
      proficiat!

    9. @ alle felicitanten: nogmaals dankuwel. ik ben mijn vierde decennium begonnen met een pegel van een verkoudheid. dat is hopelijk geen voorteken voor allerlei rampspoed…
      @ nele: jij ook (beter te vroeg dan stomweg vergetelheid minnend) gefeliciteerd

    10. Björn Lerm. vond:

      Hebt u eindelijk het bedwateren afgeleerd?

    Reageer!

    «Ze zouden ballen moeten maken met een omhulsel van vilt - gelijk het laken - en de tafel zou bedekt moeten zijn met dat gladde spul waar de ballen van gemaakt zijn. Snapt ge?»
    Wannes zelf.
    Bron:  Ik ben Stephen Hawking niet zulle.