Opruimen (2)

Hoe ruim je jezelf op? Één voor­waar­de om über­haupt te kun­nen oprui­men, is rom­mel. Wie geen rom­mel heeft in zijn hoofd, hoeft daar ook niet op te rui­men. Maar tege­lij­ker­tijd: wie geen rom­mel heeft in zijn hoofd, bestaat niet – denk ik dan. Ieder­een heeft rom­mel in zijn hoofd. Woe­li­ge stof­nes­ten vol vage her­in­ne­rin­gen en trau­maatjes; ver­scheur­de zin­sne­den die blij­ven lig­gen na een half ver­teer­de ruzie of een ver­keerd geïn­ter­pre­teerd tele­foon­ge­sprek; ach­ter­ge­la­ten pape­ras­sen en het vel vol­ge­schol­den fac­tu­ren – ach­ter­doch­tig en ach­ter­stal­lig; twij­fels, als dro­ge wafels zo oud. Ieder­een kent de geur van de muf­fe kra­ken­de zol­der­vloer die onze rom­mel torst.

Hoe ruim je zoiets op? Hoe doe je dat? Rang­schik je eerst alles mooi in dozen, gaan­de van zeker nog eens over pie­ke­ren via wel­licht ooit van pas tot laat ik deze maar vlug ver­drin­gen? Of kie­per je gelijk alle gepie­ker zon­der omzien in een con­tai­ner? Mis­schien moet je hele­maal niet oprui­men of orde­nen. Je kan ook gewoon een gro­te bor­stel nemen en alles in een hoek van de zol­der bij elkaar har­ken. Heb je weer fijn heel veel plaats voor nieu­we rom­mel. Dat is ook een moge­lijk­heid. Een stof­zui­ger is ook een optie. Zo’n groot indu­stri­eel geval dat alles behal­ve de kra­ken­de vloer opzuigt. Dan kan je nader­hand bene­den op tafel de stof­zui­ger­zak omkie­pen om alle pare­len­de klei­ne gedach­ten van de laat­ste tijd er als rijst­kor­rels uit te vis­sen. En de rest in het haard­vuur. Knet­te­ren. Dat kan alle­maal. Alles is goed. Ook soms eens lek­ker niet oprui­men is goed. Bier uit de kast, gro­te zak dori­tos, en dan lek­ker geza­pig onder­uit­zak­ken in je gro­te berg zelf­rom­mel en naar Star Wars kij­ken. Of Mad Max. Of Super­man. In elk geval een hel­den­film waar­in één iemand een hele gro­te berg rom­mel moet oprui­men. Daar wordt je sterk van. Geeft je tij­ger­kracht. Kan je alles. Oprui­men als de bes­te. Driest en dap­per dozen dra­gen. Kra­nig en krach­tig kamers uit­kam­men. Die bejaar­de huis­stof­mijt in je ach­ter­hoofd zal niet weten wat hem over­komt.

3 reacties

  1. jane schreef:

    amu­sed to have been a muze

  2. Moniekie schreef:

    Hoe meer rom­mel hoe beter – vol­gens mij is rom­mel gelijk aan erva­ring, goed en slecht en ik zie wel of ik er wel of niet iets mee doe. Soms de rom­mel even in een hoek druk­ken en soms juist alles koes­te­ren. En gewoon door­gaan.

  3. Juno/Isis schreef:

    zolang de rom­mel geen cha­os wordt is er geen enkel pro­bleem..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *