Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
De zon heeft Vlaanderen blijkbaar vergeten de afgelopen maand. De andere kant van een wereld was zo warm en zacht dat het me hier moeilijk lukt om te glimlachen. Misschien moet ik gewoon maar teruggaan. En dan hier op vakantie komen als het daar regent. En van hieruit kaartjes sturen met Groetjes uit het zonnige Blankenberge erop. Dat heb ik nog nooit gedaan. En in de supermarkt alleen maar engels spreken. «Excuse me, miss, what is koetjesreep exactly?»