Vroem vroem

Yuri’s avon­tu­ren op weg naar een rij­be­wijs: Na een suc­ces­vol oefen­rit­je met blauw‐witte L op het ach­ter­werk, wil­de ik als een vol­leer­de formule‐1 cou­reur het vroem­tuig van vriend Vin­ce in een minus­cuul gaat­je op de Schreurs­vest par­ke­ren. Er waren geen pot­ten­kij­kers, noch hef­tig toe­te­ren­de ita­li­a­nen in het zicht, dus met wat geklun­gel moest dat wel luk­ken, dacht ik. Geklun­gel indeed. Het lin­ker­ach­ter­wiel bouw­de een intie­me roman­ce op met de stoep­rand, en ik kreeg – zo leek het althans van­uit de cock­pit – de twee min­naars niet uit elkaar. Ik begon te vre­zen dat er een emmer koud water aan te pas moest komen toen langs mij een voor­deur open­ging.

Een oud vrouw­tje in wit­te peig­noir en dito krul­spel­den in het grij­ze kap­sel sloeg met de han­den in de zij mijn geklun­gel gade. Uit angst voor een tira­de over hoe­veel kost­ba­re wan­del­ruim­te ik god­ver­dom­me aan het inpik­ken was, deed ik al klun­ge­lend mijn best om de wagen in een min of meer aan­vaard­ba­re posi­tie naast het voet­pad te manoeu­vre­ren. Het zweet stond me in de schoe­nen en ik was waar­schijn­lijk al zes­en­t­wont­jusp keer naar voor en naar ach­ter gehob­beld, toen ik nede­rig besloot dat het zo goed geweest was. Ik leg­de de boord­mo­tor stil en was in gedach­ten al argu­men­ten aan het beden­ken om het oude vrouw­tje van weer­woord te die­nen. Het hoofd licht gebo­gen en asser­tief flui­tend stap­te ik uit. Het dame­tje gebaar­de hef­tig in mijn rich­ting. «Meneer, meneer, excu­seer». Nu gaan we het krij­gen, dacht ik. Ik maak­te aan­stal­ten om de L van mijn ach­ter­werk te pluk­ken en die voor haar neus te zwaai­en, maar dat bleek al gauw niet nodig. «Meneer, meneer, er zit een ekster op mijn ven­ster­bank»

Ik frons­te ver­rast de wenk­brau­wen, en inder­daad, er zat een ekster op de ven­ster­bank. Een ekster met een gebro­ken poot, wiens vlucht­sche­ma hele­maal uit balans was, waar­door ze zich een lich­te her­sen­schud­ding stond te heng­sten tegen het raam aan de straat­kant. Tja, par­ke­ren is niet gemak­ke­lijk, dacht ik.

Of ik dat arme dier­tje asje­blieft in de strui­ken aan de over­kant wil­de zet­ten, want mevrouw kon anders zeker de slaap niet vat­ten en wil­de haar rol­lui­ken naar bene­den kun­nen doen zon­der tele­foon te krij­gen van Michel Van­den­bosch. Ik nam het arme beest voor­zich­tig met bei­de han­den vast en zet­te het onder een struik, ver van pot­ten­kij­kers en toe­te­ren­de ita­li­a­nen. «Als je mijn L wilt lenen, laat maar iets weten», zei ik nog.

Ik keek nog even ach­ter­om en zag dat de wagen per­fect naast de stoep­rand gepar­keerd stond. Het oude vrouw­tje wuif­de me dank­baar de avond in en glun­de­rend keer­de ik voet­staps huis­waarts.

4 reacties

  1. Huug schreef:

    Klun­gel, ik had min­stens drie paal­tjes mee­ge­no­men. En dat oud wijf ook , in ach­ter­uit en met mijn ’por­ti­è­re’ open dan nog. Ha ! Begint eerst eens met kin­ders. Die ram je zo omver .

  2. E schreef:

    dag bes­te mijn­heer Maan­zand, ik had u laatst een email gestuurd betref­fen­de een gedicht dat Wim Hel­sen in het pro­gram­ma Onder de Tram ver­tel­de, maar ik was te laat en ikver­gat het, waar­na ik u vroeg of u er iets van wist.
    nu vindt u het wel­licht leuk om te horen dat ik de her­ha­ling heb gezien en deze maal wel pen en papier bij de hand had.
    het gaat als volgt.

    gij daar smeer­lap
    prach­tig beest
    excuus dat ik u staan­de hou
    ik wil u god­ver­dom­me zeg­gen:
    u bent­goed
    ik hou van jou

    gewel­dig toch?
    mijn­heer Hel­sen beheerst de kunst van het dich­ten uiter­ma­te goed, naar mijn mening.

    groet­jes en veel ple­zier en geluk in uw ver­de­re leven, E

  3. E schreef:

    en over uw avon­tuur met de ekster, de ”l” en het mevrouw­tje;

    u had de ekster ook gewoon naar een die­ren­arts kun­nen bren­gen in plaats van in de strui­ken zet­ten

  4. Yuri schreef:

    Dank voor uw wen­sen, E!
    En dat van die dicht­kunst en mijn­heer Hel­sen klopt als een bus. Ik hou van zijn gedich­ten als waren het de flan­ken van mijn lief.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *