Gisteren is het appartement boven het mijne in vlammen opgegaan. De bewoners (een neo-boeddhistische commune met vijf leden) hielden een barbecue op hun dakterras, maar vergaten na afloop het vuur te doven. Tijdens hun slaap heeft een windstoot er voor gezorgd dat achtereenvolgens het tafellaken, de parasol, enkele vuilniszakken, de deurmat, drie keukenkasten en tenslotte het complete appartement in vlammen opgingen. Drie van de vijf communisten zijn daarbij omgekomen, twee andere liepen zware verwondingen op omdat ze zich in blinde paniek uit het raam hebben geworpen. Daarbij werden verschillende wagens beschadigd.

Het is nu veel rustiger in de straat en ook in huis, aangezien het boeddhistische dakterras boven mijn slaapkamer gelegen was. Na de barbecue waarvan sprake valt er nog bitter weinig te roosteren, en dat is maar beter zo. De politie is me een paar vragen komen stellen met betrekking tot het dagelijks leven van mijn bovenburen, in de hoop aldus een gedetailleerd rapport samen te stellen over hun doen en laten. Ik heb verteld dat het ongewassen werkschuwe aziaten zijn die niks anders doen dan de meest waanzinnige gerechten bereiden en zodoende de hele buurt het aroma van een indische sloppenwijk bezorgen.

Alsof de afgelopen week nog niet avontuurlijk genoeg was, is in mijn kelder ook nog eens de boiler ontploft. Daarbij is de erboven gelegen werkkamer zwaar beschadigd. Een expert heeft vastgesteld dat de ontploffing veroorzaakt werd door een slecht geplaatste leiding, die daar op illegale wijze gelegd werd door het personeel van de aanpalende nachtwinkel om zo gratis warm water te bekomen. Drie werknemers zijn – na een positieve identificatie mijnentwege – voor het stadhuis gefusilleerd.

Last but not least kreeg ik ook nog eens bezoek van de huiseigenares, die mij voor alle kosten wilde laten opdraaien, maar ik heb haar eens goed gezegd wat ik van haar vond (daar werd ze erg bleekjes van) en daarna heb ik haar in stukken gehakt en begraven in de tuin.

Opgeruimd staat netjes.