Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Sleeën (01)
Ik zag je huppelen van vriend naar vriend. Je huppelde als een goudvis in een vers aquarium. Voor zover goudvissen huppelen kunnen. Je zag er zo mooi uit. Zo ongelooflijk ontwapenend charmant. Ik voelde me ontwapend, dat in elk geval. Gecharmeerd ook. Als man tegenover een vrouw moet je soms – vanuit biologisch oogpunt – de illusie sterk houden dat je gewapend bent. Dat je zonder verpinken het bos in kan trekken om een paar konijnen te schieten. Of – […]
Lees verder →
«Ben ik op het Leuvense stadskantoor in aanvaring gekomen met een puisterige toverkol die het begrip onredelijkheid tot ongekende dimensies verhief? Niets van dat alles, integendeel.»
Wannes zelf.
Bron: Ik ben een Maori-krijger in het diepst van mijn gedachten
Archief voor februari 2005