Gedicht voor Natalia
Als een rubberen knotwilg
Beweeg jij door de weide
En zonder enige schroom of remspoor
En zonder spoor van schaamte
En zonder kleren aan
In de weide van mijn hoofd
Er klinkt daar kutmuziek
Maar die rubberen glooiing
En die lendenen zonder eind
Wat hou ik van dat woord
Een hele bende lendenellende
Stop met zingen baby Lees verder →
Hou je bek en schud je bekken
Heen en weer op toonloze […]
Er over
Jongen: Er heeft vorige week iemand tegen mij gezegd dat ik hele schone bakkebaarden heb.
Meisje 1: Ik zat van de week op café en toen is er iemand die ik nog nooit eerder gezien had mij iets te drinken komen aanbieden.
Meisje 2: Ik heb eens iemand tegen mij horen zeggen dat ik ogen heb om in te diepzeeduiken.
Meisje 1: Ik heb ooit een lief gehad en volgens hem had ik benen die thuishoorden in het […]
Lees verder →
Brak
en dan komt gij uit bed
met alleen een onderlijfke aan
mijn onderlijfke
veel te strak
veel te klein
en ik ruik de stoom en de olijfolie en de slagroom
en ge komt bij me zitten
en ge pikt mijn tas koffie
en ge neemt een slokske en verder laat ge ze koud worden
maar ik vind het niet erg
want ge legt uw hoofd tegen mijn schouder
en
[…]
Lees verder →
Prinses Pipi en de Alvleesman (05)
Zonder enig besef van de onthutsende gebeurtenissen in en rond zijn paleis, keerde Koning Koperkop met zijn gevolg huiswaarts. Hij had er net een intensieve zakenreis op zitten en hij was blij om terug te keren naar zijn gezin. Na ettelijke en urenlange onderhandelingen met bevriende staatshoofden en uitgebreide zakendiners met meer gangen dan de koning op kon, was het nu eindelijk tijd om terug te keren naar de eigen haard.
Snoepje
Ik zat met mijn lief op een terras te wachten op pastadinges met blablasaus. Mijn lief had last van hoofdpijn, dus wilde ze even een pijnstiller slikken. Het eerste tabletje dat ze uit het doosje haalde, glipte uit haar poezelige vingers en kwam naast haar op de kasseien terecht. Uiteraard is mijn lief zeer welopgevoed en gaat ze geen vieze dingen van de straat oprapen. Dus haalde ze een tweede pijnstiller uit het doosje en hapte die naar binnen met […]
Lees verder →
Wij waren geen rockgroep
Uit de grond van mijn hart wil ik graag alle toeschouwers en medewerkers bedanken die de zevende voorstelling van Theater Deterugkeer tot een unieke ervaring maakten. Zonder jullie waren we nooit op zo’n uitbundige manier geen rockgroep geweest. Het applaus, de pijnlijke lachspieren en de reacties achteraf maakten het geheel tot een zinnenprikkelende ervaring. Waarvoor – in naam van alle spelers – oneindige dank.
Als u even hier klikt, kan u bovendien fotografisch nagenieten van de voorstelling. […]
Lees verder →
Uw tiret staat open (bis)
A: Als ik in de lente door ‘t stad wandel, dan spreken mensen mij soms aan met Phaedra…
B: Ik heb ooit eens in het publiek gezeten bij een opname van De Zevende Dag en toen wou Siegfried Bracke aan mij een vraag stellen nadat hij Anke Vandermeersch had aangekondigd…
A: Dat is toch die van ‘t vlaams blok?
B: Ja maar dat is dus wel een hele knappe he.
Het werd al eerder vermeld, maar herhaling […]
Lees verder →
Introsp
ik wou u komen vertellen dat ik besloten heb een eind te maken aan
em
aan wat er hier tussen ons
gaande is
ik weet niet goed hoe ik het moet noemen
ik denk dat gij dat ook niet weet
maar ik denk niet dat het nog lang zal duren
ik maak er liever een eind aan voor het
em
te heet wordt onder mijn voeten
en onder die van u
of te koud
Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Archief voor juli 2005