Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.
Ik had ooit een lief dat zo dom was dat ze niet eens doorhad dat ik het had uitgemaakt. Een intergalactische domheid die zelfs Borgs en Klingons en Smosnichevs met verstomming zou slaan. Dat was uiteraard ook de reden dat ik haar dumpte. Vrouwen moeten minstens een uur over Proust kunnen praten zonder twee keer hetzelfde woord te gebruiken, voor ik hen aantrekkelijk vind. Het meisje waar dit verhaal over gaat dacht (en denkt nu nog steeds) dat Bodysol en […]
Lees verder →
Zij: Zijde gij zot?
Hij: Waarom?
Zij: Dat zou ik nooit doen.
Hij: Waarom niet?
Zij: Daarom niet.
Hij: Maar waarom niet?
Het was een zware dag op de werf en de funderingen wilden niet echt opschieten. Bij elke kruiwagen werd het verlangen naar jouw gezelschap groter. Toen die helleveeg van het architectenbureau kwam vragen waar ik met mijn gedachten zat, liet ik ei zo na een zak cement vallen. Haar gekwetter klonk luid en lawaaierig, en dat is een prestatie op een bouwwerf. Alles ging plotseling beter, toen jij vanachter de afrastering voor iedereen die het horen wilde, kwam brullen dat […]
Lees verder →
Ik heb een gat in mijn broek. Dat wist ik wel, maar eergisteren was ik het even vergeten. Ik had de broek een tijd geleden ergens neergelegd, en vaag het plan opgevat om ooit iets te doen aan het gat. Maar eergisteren vergat ik dat dus even. Ik vergat dat er in mijn broek een gat zat op de hoogte van mijn – euh – gat. Een gat met een doorsnee van ongeveer drie centimeter waardoor mijn linkerbil en de […]
Lees verder →
Er zit een leegte in mij, die af en toe de kop opsteekt. Een leegte is iets wat er niet is als het er is, denk ik wel eens. Maar mijn leegte is er altijd. Ook als ze er niet is. Dat is de essentie van leegte. Er niet zijn. Meestal merk ik niet eens dat ze er is, maar als ze plots de kop opsteekt, of een belletje doet rinkelen, dan merk ik het wel. Dan denk ik fuck […]
Lees verder →
Archief voor november 2005