Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
«Ze zouden ballen moeten maken met een omhulsel van vilt - gelijk het laken - en de tafel zou bedekt moeten zijn met dat gladde spul waar de ballen van gemaakt zijn. Snapt ge?»
Rarara, wat schuilt er in het diepst van Protteke?
Reageer!
«Ben ik op het Leuvense stadskantoor in aanvaring gekomen met een puisterige toverkol die het begrip onredelijkheid tot ongekende dimensies verhief? Niets van dat alles, integendeel.»
ik heb ze ook gezien,
de wol en het
pannenkoeken-bak-rood.
in de ogen van een kleine beer.
mooi he.
Waaw.
Die beer gaat later vast veel smurfen smurfen.
Kan jij door een waterkraan dan?
En weet je wat je krijgt als je een aardbei door een sleutelgat duwt? Een zooitje.
Tuurlijk kan ik door een waterkraan. En zooitjes zijn lekker.
Er schuilt een Protteke in het diepst van iedereen.
Rarara, wat schuilt er in het diepst van Protteke?