Ik sta te wachten aan de kassa in de Delhaize en ik zie u twee kassa’s verder uw bruin leren frakske dichtknopen ter bescherming van de inhoud omdat de knoopkes van uw bloeske niet dicht willen blijven.
Ik zie de kuiltjes in uw wangen als ge zorgvuldig elk van de tafelgasten van een glas rode wijn voorziet.
Ik zie drie sproeten op uw buik als ge wat overtollig katoen uitspeelt om languit in de zon te gaan liggen.
Ik zie de genegeerde drang om lang uit te slapen in uw ogen als ge voorbijfietst.
Ik zie de ontgoocheling in uw blik als ge merkt dat de kermis bijna voorbij is.
Ik zie de ontreddering die ge voelt als ge oversteekt met te veel zakskes in elke hand en uw fiets niet onmiddellijk terugvindt.
Ik zie u brullen tegen een onvoorzichtige chauffeur en ik zou heel klein worden als ik die chauffeur was.
Ik zie u bukken en dat maakt me blij.
Ik zie u geeuwen op de trein en de verbazing achteraf als ge ziet dat ge mij niet hebt aangestoken.
Ik zie u joggen en ik ruik het zweet als ge voorbijkomt en ik vind dat ongelooflijk lekker.
Ik zie de mengeling van opwinding en teleurstelling op uw gelaat na het einde van de laatste aflevering van het vierde seizoen van The Sopranos.
Ik zie u domme dingen aankondigen vanop het puntje van uw stoel en ik vraag me af of ge daar echt gelukkig mee zijt.
Ik zie u zitten op een terraske met een zwitsers ontbijt voor en een zwitserse berg achter u en ik denk dat ge dat ontbijt aan het beschrijven zijt terwijl ge eigenlijk de berg bedoelt.
Ik zie u uw lippen likken net voordat ge hem sterrekes doet zien.
Ik zie uw gezicht zich verbergen achter een kom soep in de hoop dat hij u niet ziet blozen.
Ik zie u rondzwemmen in helder water en glimlachen naar een fictief publiek dat ge niet eens nodig hebt om schoon te zijn.
Ik zie u uw tenen krullen en het is besmettelijk.

Ik zie.
Ik zie wat gij niet ziet.
Ik zie wat gij niet wilt laten zien en dat is godverdomme genieten.