Snoepje

Ik zat met mijn lief op een ter­ras te wach­ten op pasta­din­ges met bla­bla­saus. Mijn lief had last van hoofd­pijn, dus wil­de ze even een pijn­stil­ler slik­ken. Het eer­ste tablet­je dat ze uit het doos­je haal­de, glip­te uit haar poe­ze­li­ge vin­gers en kwam naast haar op de kas­sei­en terecht. Uiter­aard is mijn lief zeer wel­op­ge­voed en gaat ze geen vie­ze din­gen van de straat opra­pen. Dus haal­de ze een twee­de pijn­stil­ler uit het doos­je en hap­te die naar bin­nen met een teug vers­ge­tapt mine­raal­wa­ter.

Ter­wijl we even later bediend wer­den en de eer­ste hap­pen namen van onze pasta­din­ges, kwam er aan het tafel­tje naast het onze een opval­lend trio aan­schui­ven. Ik besef dat de men­se­lij­ke geest soms zwaar bevoor­oor­deel­de wegen bewan­delt, maar bij het zien van de drie gas­ten scho­ten me spon­taan de woor­den kraak­pand, werk­loos en snui­ven door het hoofd. Maar laat ik dat ver­der maar voor mezelf hou­den. De werk­lo­ze kra­kers zagen er uit als­of ze al 48 uren op stap waren en bestel­den alle drie een klei­ne spa­ghet­ti en wat drank­jes. De oud­ste van het drie­tal maan­de de ober nog aan om van zijn pint een hal­ve liter te maken, en voeg­de daar­mee alcho­ho­li­cus toe aan mijn lijst­je voor­oor­de­len. Het eni­ge meis­je in het gezel­schap had wal­len om bood­schap­pen mee te doen en zag er uit als een ex‐junkie. Dat zou ze even later ook nog beves­ti­gen. En dan was er ook nog Axel. Ik noem hem voor het gemak even Axel omdat hij er – A – uit­zag als een ech­te Axel en – B – omdat hij in ver­ge­lij­king met zijn twee vrien­den een rede­lijk onge­kraak­te indruk maak­te en er zelfs vrij gewoon uit­zag. Wei­nig wal­len onder de ogen, geen zwar­te boots, geen der­de­hands bloemetjes‐jurk, en zijn kap­per was ver­moe­de­lijk nog in leven. Om die uiter­lij­ke tegen­stel­ling met zijn vrien­den te com­pen­se­ren, was het gelaat van Axel lijk­bleek gekleurd en liep hij het eer­ste kwar­tier heen en weer tus­sen ter­ras en toi­let. Als hij dan terug aan tafel kwam, sprak hij vol­zin­nen zoals «Grm­blfo­aar bbbrop ssjarc­chh. Mor ik hem wel kun­ne kot­se.»

Wij smul­den onder­tus­sen ver­der van onze pasta­din­ges en luis­ter­den van­uit de oog­hoek naar het gebral van het olij­ke drie­tal. Op zeker moment tik­te Axel mijn lief op de schou­der en vroeg of ze zoë­ven toe­val­lig iets van medi­ca­tie op de grond had laten val­len. Mijn lief ant­woord­de beves­ti­gend en toen vroeg ie wat ze dan wel pre­cies had laten val­len, want hij had zonet een pil van de grond opge­pikt en maak­te zich blijk­baar pas ach­ter­af zor­gen wat ie eigen­lijk had inge­no­men. Want dat hij dus. Als een peu­ter die een zak­je M&M’s had laten val­len, had Axel een vol­strekt onbe­ken­de pil van tus­sen de kas­sei­en geplukt en die dood­ge­moe­de­reerd in zijn slok­darm geplempt. Toen hij toch enigs­zins onge­rust werd, was hij voor de vei­lig­heid nog maar eens zijn maag­in­houd door de plee gaan spoe­len, je weet maar nooit…

Mijn lief stel­de Axel gerust dat het een een­vou­di­ge pijn­stil­ler betrof en dat hij zich geen zor­gen hoef­de te maken, maar ach­ter­af maak­ten we de beden­king dat het natuur­lijk veel leu­ker ware geweest om dit soort debie­le lomp­heid te bestraf­fen met inge­wik­kel­de veeartsen‐jargon of slecht gemix­te XTC.

«Nou Axel, ik zou toch maar snel een dok­ter opzoe­ken als ik jou was. Ik werk name­lijk voor Jans­sens Phar­ma­ceu­ti­ca en die pil die jij hebt inge­no­men is een anaal in te bren­gen medi­cijn voor sabel­tand­tij­gers met con­sti­pa­tie. Het genees­mid­del ver­keert op dit moment nog in een expe­ri­men­teel sta­di­um en werd tot op heden enkel getest op oli­fan­ten. Maar dat mag de pret niet druk­ken. Daar is de plee jon­gen.»

De hal­ve liter drin­ken­de vriend van Axel moest har­te­lijk lachen om het gebeu­ren en noem­de hem ter­loops stom­me jun­kie, ter­wijl het meis­je met de wal­len als ver­steend naar Axels schui­men­de mond­hoe­ken staar­de.

«Hey, ik ben ook jun­kie geweest zul­le», zei ze nog.

1 reactie

  1. Annelies schreef:

    jee­tje…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *