Survival

Ik her­in­ner me iets. Wij woon­den vroe­ger op een boer­de­rij in een onoog­lijk klein stront­ge­hucht waar de buur­vrou­wen rod­del­den en de var­kens jank­ten. Ach­ter de boer­de­rij lag een groot maïs­veld waar het in augus­tus heer­lijk ver­dwa­len was, en ach­ter dat veld lag een beek­je. De Kik­ker­beek. Zo heet­te die echt. De kik­ker­po­pu­la­tie was reeds jaren gele­den aan een­zij­di­ge voe­ding (links maïs, rechts appel­bo­men) ten onder gegaan, maar de beek droeg nog steeds haar pit­to­res­ke en tege­lij­ker­tijd mythi­sche naam. De Kik­ker­beek had een uit­zon­der­lijk die­pe bed­ding, waar het aan­ge­naam kam­pen bou­wen was. Op een dag trok­ken ik en mijn zus­sen er op uit voor een Kikkerbeek-survival die de hele dag zou duren. We had­den boter­ham­men gesmeerd en appels in een zak gedaan, en na onge­veer ander­half uur sur­vi­ven waren we terug thuis en hin­gen we lui voor tv. We waren te jong om naar The A‑Team te kij­ken, dus het zal wel iets anders geweest zijn.
Die tijd komt nooit meer terug.

1 reactie

  1. Björn Lerm. schreef:

    Heer­lijk, heer­lijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *