Webloggen stinkt (004) / Waar is David Lynch als je hem nodig hebt?

Vijf bete­ke­nis­vol­le gebeur­te­nis­sen uit het leven van Yuri Maan­zand, meer­be­paald de afge­lo­pen vier­en­twin­tig uur (niet in chro­no­lo­gi­sche volg­or­de):

Gebeur­te­nis 1: Op het kruis­punt aan de Del­hai­ze wordt een kin­der­wa­gen op het zebra­pad ei zo na aan flar­den gere­den door een lom­pe en veel te snel­le auto­be­stuur­der die naar rechts draait. Als de mama van dienst niet net op tijd een stap­je naar ach­ter deed, dan zou de bore­ling wel­licht over het hele kruis­punt bij elkaar geraapt kun­nen wor­den. Min­stens tien omstaan­ders halen opge­lucht adem en zwaai­en luid vloe­kend naar de weg­rij­den­de lom­pe­rik.
Dat is het eer­ste teken.

Gebeur­te­nis 2: Van­och­tend vind ik deze mail in mijn inbox:

Ik zou graag van uw mai­ling­lijst wil­len wor­den ver­wij­derd.
Alvast bedankt.

Hil­mar Mul­der
Hoofd­re­dac­teur Cos­mo­po­li­tan

Dat is onte­gen­spre­ke­lijk ook een teken.

Gebeur­te­nis 3: Onder de voet­gan­gers­brug waar ik elke och­tend over­heen fiets, ligt een trein op zijn kant. De trein is ver­moe­de­lijk ont­spoord en ligt iet­wat schuin in de berm, als­of hij wacht op Tou­ring Wegen­hulp. Nor­ma­li­ter staat er nooit iemand stil op die voet­gan­gers­brug (een spo­ra­di­sche puis­te­kop die er na school­tijd met veel gekuch zijn eer­ste krui­den­si­ga­ret nut­tigt niet mee­ge­re­kend), maar nu lijkt het wel de tri­bu­ne van een voet­bal­match. Wel­is­waar een hele saaie voet­bal­match, want onder de brug gebeurt er zo goed als niks. Dat niks wordt enthou­si­ast uit­ge­voerd door een stuk of twin­tig fluo-gele jas­sen die rond de ont­spoor­de trein staan te – euh – nik­sen. Dat is ver­moe­de­lijk een gehei­me tac­tiek van de NMBS om via trans­cen­den­ta­le medi­ta­tie een omge­val­len trein weer op de spo­ren te krij­gen.
Deze gebeur­te­nis moet het der­de teken zijn.

Gebeur­te­nis 4: Een lelij­ke werk­lo­ze rus­si­sche spam­merd liet van­nacht deze reac­tie ach­ter op Maan­zand:

Your site is a refres­hing chan­ge from the majo­ri­ty of sites I have visi­ted. When I first star­ted visi­ting web sites I was exci­ted by the poten­ti­al of the inter­net as a resour­ce and was very dis­ap­poin­ted ini­ti­al­ly. You have res­to­red my enthu­si­asm and I thank you for your efforts to sha­re your insights and help the world beco­me a bet­ter pla­ce.

Het laat­ste wat ik wil is to help the world beco­me a bet­ter pla­ce, dus dit nach­te­lij­ke bericht moet dan wel het vier­de teken zijn.

Gebeur­te­nis 5: Toen ik gis­ter­avond de straat van mijn huis in fiets­te, zag ik – bij­na hele­maal op het eind – een meis­je van een jaar of tien staan. Ze stond met de rug naar me toe, droeg een licht­blauw slaap­kleed­je en bewon­der­de de krijt­te­ke­nin­gen die ze op de stoep had gemaakt. Ze leek niet te bewe­gen en ver­der was er nie­mand in de straat. Ze stond bij huis­num­mer 30, ik woon op 34. Ik fiets­te haar voor­bij en ze leek niet te bewe­gen. Gehyp­no­ti­seerd keek ze naar de krijt­lij­nen aan haar voe­ten. Onge­veer tien meter ver­der hield ik halt om de sleu­tel mij­ner voor­deur in het slot te ste­ken. Ik draai­de hem twee­maal om en duw­de tegen de deur. Daar­na pas stap­te ik – zoals gewoon­lijk – van mijn sta­len ros. Gis­te­ren ech­ter schrok ik me tij­dens de uit­voe­ring van die han­de­ling een fameus hoed­je. Toen ik mijn rech­ter­been over de fiets naar ach­ter zwaai­de, bleek het meis­je in nacht­kleed plot­se­ling ach­ter mij te staan. Ik had haar niet gezien of gehoord, en out of the blue stond ze daar. Ze stond zo dicht bij mijn fiets dat de tip van mijn schoen rake­lings langs een lok blon­de haren scheer­de, en pas tij­dens die bewe­ging merk­te ik haar aan­we­zig­heid op. Als ze twee cen­ti­me­ter meer naar voren was gaan staan, dan lag ze nu in het zie­ken­huis te her­stel­len van een sche­del­frac­tuur. Ik vroeg tril­lend of alles in orde was, maar dood­ge­moe­de­reerd en zwij­gend wan­del­de het meis­je weer terug naar haar schil­de­rij op de stoep.
Dat, bes­te vrien­den, was over­dui­de­lijk het vijf­de teken.

Eén van deze gebeur­te­nis­sen is mis­schien niet echt gebeurd.
Wat denkt u ervan? En waar is het zes­de teken?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *