Zonder

Ik zou het kun­nen pro­be­ren
Ik zou mijn best kun­nen doen
Ik zou eigen­lijk best zon­der moe­ten kun­nen
Ik hoef voor mezelf niet onder te doen

Ik vang wat woor­den in de wind
Of ik wacht op een lijn uit een boek
Die schrijf ik dan op als­of hij van mij is
Over de toon­bank zo – zoe­te koek

Het hoeft zo inge­wik­keld niet te zijn
Rome werd ook niet enzo­voort
Ik moet het zover niet gaan zoe­ken
Maar een rode draad is een slap­pe koord

Weet u – er is iets er is iets met mij
Een belang­rijk con­sti­tu­tief ele­ment
Waar­zon­der ik het schrij­ven zou laten
Een hol­le blik die mijn explo­ten temt

Zij weet het – zij alleen kan het zien
Zij is het die mij van let­ters voor­ziet
Ik min haar – als brood heb ik haar nodig
Want zon­der muze gaat het niet

5 reacties

  1. Kaajee schreef:

    ’t Is de muze die ons drijft…
    Al ken ik ze niet…
    Ik voel ze wel…

  2. Yuri schreef:

    pre­cies.
    daar gaat het om.

  3. Zezunja schreef:

    Zou mijn muze ook een zij zijn?
    *vraagt zich dat seri­eus af*

  4. Yuri schreef:

    als er een vaca­tu­re (m/v) is, stel ik me graag kan­di­daat.
    grmpf

  5. thomas schreef:

    en mag ik er ook meer­de­re heb­ben?

    *vraagt zich dat nog eens af*

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *