Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.
Een oorstokjesmaniak ben ik nooit geweest. Ik hou niet van dingen in mijn oor. Ik huiver als mensen me iets toefluisteren. Maar met jou is het anders. Jouw tong is de meest geruststellende zachtheid die mijn bange oren kennen. Jij mag alles met me doen, maar vooral met mijn oren. Jouw lippen zijn meester in het oraal hypnotiseren van mijn zintuigen. Als jij je tong uitsteekt – om wat voor reden dan ook, dan zetten mijn oorschelpen zich meteen in […]
Lees verder →
Of dat moment dat ze All by myself van Eric Carmen opzet tijdens de begrafenis van haar echtgenoot. Als aandachtige kijker weet je natuurlijk allang dat zij onrechtstreeks de hand heeft gehad in de onfortuinlijke dood van haar man. En dat ze geen katje is om zonder handschoenen aan te pakken, heb je ondertussen ook al begrepen. And that she won’t take no for an answer. Dat is allemaal heel erg duidelijk in beeld gebracht, voorafgaandelijk aan het pompeuze gedrag […]
Lees verder →
Of dat moment dat hij het genadeschot krijgt toegediend. Hij houdt zich met zijn laatste krachten vast aan de top van het fallussymbool waar hij was opgeklommen, maar zijn handen kunnen het gewicht niet meer torsen. Een laatste blik in de ogen van zijn geliefde en hij glijdt geruisloos naar beneden. In zijn vrije val spreidt hij zijn ledematen en is hij nog heel even in al zijn kolossaliteit te zien. Maar hij wordt gauw kleiner. Dat gaat zo als […]
Lees verder →
De ranke rijpheid van limoenen
De bijna-doof-ervaring van je luisterwerk
De stiekeme stroomlijn van je leegheid
En toch die drang om je te likken
De falende ronding van je levenslust
De gebrekkige textuur van een aangesneden zin
Het wondere kokhalzen na je refrein
En de wulpse braakneiging op het eind
Ik ben een bedelaar op weg naar nergens. Ik bezing een huis in New Orleans op een straathoek. Ik zie het medelijden in de ogen van voorbijgangers. Ik zie muntjes in mijn gitaarzak vallen. Ik zing wat harder als jij voorbijkomt. Ik zing over jou en jij huilt mij een beekje. Ik noem jou het antoniem van alles wat vervelend is. Ik streel mijn snaren en beeld me in dat het de jouwe zijn. Ik noem je fijnbesnaard en zoetgevooisd. […]
Lees verder →
Mijn parallellogram zag er exact zo uit als de jouwe. Dat was voor de meester het ultieme bewijs dat ik had gespiekt. Dat klopt natuurlijk niet helemaal. Ik gluurde dan misschien heel even naar jouw toetsblaadje, maar dat had zo zijn redenen. Ik krijg namelijk maar niet genoeg van je betoverende handschrift. Ik word aamborstig als ik de krullen van je j’s en g’s over het blad zie rollen. De letters uit mijn pen verworden tot een soort ersatz-kalligrafie in […]
Lees verder →
Archief voor april 2006