Het waren de appels in je fietsmandje die mijn aandacht trokken. Van de glimmende Jonagored was het een korte weg naar de boekdeelsprekende rondingen van je wijfjeslijf. Jij liep naast je fiets en sprak me aan. Ik moest de muzieknoten en sterretjes uit mijn ogen krabben terwijl het lawaai van een betonmolen in het niets verdween bij de veelbelovende klanken die van je lippen dwarrelden. Mijn binnenkant werd week als aardappelpuree en mijn weekheid werd omzwachteld door jouw vragende blik.

Lees verder →

Vanuit de cockpit van mijn ruimtependel zie ik je ruisende lokken uit alle hemelkringen waaien. Het voelt een weinig onnozel om zo ver van al het aardse op zoek te gaan naar liefkozingen van weleer, maar ik ben een klein despootje in mijn zelfgestichte weemoed. Ik kan niet anders dan vorsen naar kussen, weelden, woorden van vroeger. Hier in het luchtledige dwaalt mijn saudade als een gedicht van Slauerhoff tussen de sterren. In deze zee van altijddurend leed blijf ik […]

Lees verder →

Je suis een petit bleu achter mes oreilles quand je veux montrer mon amour pour toi dans une mode francophone, maar ik veux aussi tu assurer que mon amour pour toi est flammable comme ne magnesiumstick on fire. Als gij uw pracht et votre prale tentaun stelt pour mes oogjes discretes, je commence à une combustion spontane dans mon onderbuik. Oh ma petite choucroute, comme je t’aime votre choucroute et tes formes rondes mals en zacht, pardon my french. Si […]

Lees verder →