Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Bijna altijd naar de mond.
Maar als ik mijn best doe, kijk ik naar het rechteroog (links voor mij). Afwisselen is veel te moeilijk en beiden, dan kijk je helemaal scheel.
Mond, boezem, ogen, mond, boezem, ogen, enz. Zoiets ongeveer denk ik. Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen: ik vind het ongelooflijk irritant als iemand scheel kijkt. Ik heb dan zelf ook de neiging om scheel te kijken en ik weet nooit naar welke oog ik moet kijken om ‘oogcontact’ te maken. Ik vrees dat ik moet toegeven dat ik erg ongemakkelijk communiceer in die situatie.
@ Ivo Victoria: Ik veronderstel dat u uw bedpartners dan vol in het aangezicht kijkt?
@ Isis: Dat heb ik dus ook. Ik weet niet waarom, maar ik kijk meestal maar naar één oog.
@ Mikaël: Als ik dat doe, en het is een heel intiem gesprek, dan ga ik scheel kijken.
@ Emiel Eekhoorn: Dat is inderdaad een probleem. Ik schreef er al eerder iets over.
Doorgaans kijk ik, net als Emiel, overal. Overal, echter, in de vorm dat mijn ogen vaak mijn gesprekspartner volledig verlaten en de ruimte (met eventueel weelderige dames) bestuderen.
In mijn totale isolement van de laatste weken voer ik zelf geen gesprekken meer. Ik heb mij teruggetrokken in een hut aan de oevers van een meer. Mijn enige gesprekspartners zijn hier eigenzinnige ganzen die met hun snavel in uw linker neusbeen pikken als ge ze in de ogen durft kijken. Verders gaat alles goed met mij.
jazeker kijk ik andere mensen recht in de ogen. ik kijk meestal naar een oog, meestal het linker oog van de ander. ik wil graag in beide ogen kijken, maar dat is helemaal niet gemakkelijk. dat zou ik graag eens met iemand willen oefenen hoe je dat het beste kunt aanpakken. wie wil nog meer :-) mail me suus1985@hotmail.com
Reageer!
«Ik ga ervan uit dat u het met mij eens bent als ik zeg dat de glorieuze opstand van het klokkenspel een ode verdient.»
ik kijk altijd vol in hun kruis. worden de meesten erg onzeker van.
Ah. Mooi excuus.
“Ik keek naar uw boezem om u onzeker te maken.”
Die hou ik er eens een tijdje in.
Bijna altijd naar de mond.
Maar als ik mijn best doe, kijk ik naar het rechteroog (links voor mij). Afwisselen is veel te moeilijk en beiden, dan kijk je helemaal scheel.
Tussen de 2 ogen in, naar de neusbrug. Dan krijgen mensen het gevoel alsof je ze heel strak aankijkt.
Mond, boezem, ogen, mond, boezem, ogen, enz. Zoiets ongeveer denk ik. Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen: ik vind het ongelooflijk irritant als iemand scheel kijkt. Ik heb dan zelf ook de neiging om scheel te kijken en ik weet nooit naar welke oog ik moet kijken om ‘oogcontact’ te maken. Ik vrees dat ik moet toegeven dat ik erg ongemakkelijk communiceer in die situatie.
@ Ivo Victoria: Ik veronderstel dat u uw bedpartners dan vol in het aangezicht kijkt?
@ Isis: Dat heb ik dus ook. Ik weet niet waarom, maar ik kijk meestal maar naar één oog.
@ Mikaël: Als ik dat doe, en het is een heel intiem gesprek, dan ga ik scheel kijken.
@ Emiel Eekhoorn: Dat is inderdaad een probleem. Ik schreef er al eerder iets over.
Doorgaans kijk ik, net als Emiel, overal. Overal, echter, in de vorm dat mijn ogen vaak mijn gesprekspartner volledig verlaten en de ruimte (met eventueel weelderige dames) bestuderen.
lichtung
manche meinen
lechts und rinks
kann man nicht velwechsern
werch ein illtum
(Ernst Jandl)
In mijn totale isolement van de laatste weken voer ik zelf geen gesprekken meer. Ik heb mij teruggetrokken in een hut aan de oevers van een meer. Mijn enige gesprekspartners zijn hier eigenzinnige ganzen die met hun snavel in uw linker neusbeen pikken als ge ze in de ogen durft kijken. Verders gaat alles goed met mij.
Ik kijk recht in de ogen, afwisselend van links naar rechts, volgens een snelheid die me niet scheel maakt!
jazeker kijk ik andere mensen recht in de ogen. ik kijk meestal naar een oog, meestal het linker oog van de ander. ik wil graag in beide ogen kijken, maar dat is helemaal niet gemakkelijk. dat zou ik graag eens met iemand willen oefenen hoe je dat het beste kunt aanpakken. wie wil nog meer :-) mail me suus1985@hotmail.com