Lief­ste (028)

Van­uit de cock­pit van mijn ruim­te­pen­del zie ik je rui­sen­de lok­ken uit alle hemelkrin­gen waai­en. Het voelt een wei­nig onno­zel om zo ver van al het aard­se op zoek te gaan naar lief­ko­zin­gen van wel­eer, maar ik ben een klein des­poot­je in mijn zelf­ge­stich­te wee­moed. Ik kan niet anders dan vor­sen naar kus­sen, weel­den, woor­den van vroe­ger. Hier in het lucht­le­di­ge dwaalt mijn sau­da­de als een gedicht van Slau­er­hoff tus­sen de ster­ren. In deze zee van altijd­du­rend leed blijf ik uit mijn betraan­de ogen kij­ken en wacht ik op ver­do­ving. Een woord, een zin, een blik op één van je wan­gen. Ik mis je hard en innig.

Liefs, Wan­nes

Lief­ste xxx? Hier vind je meer uit­leg.
Deze keer deed ik het met ruim­te­pen­del, sau­da­de en des­poot­je.
(Nieu­we woor­den graag in reac­tie­din­ges)
De eer­lijk­heid gebiedt me trou­wens toe te geven dat ik voor boven­staan­de brief inspi­ra­tie haal­de uit een gedicht van – jawel – Jan Jacob Slau­er­hoff. Zie­daar:

Sau­da­de

Ik heb zoveel her­in­ne­rin­gen,
Als blaad­ren rits­len aan de bomen,
Als rie­ten rui­sen bij de stro­men,
Als vogels het azuur inzin­gen,
Als lied, geruis en rit­se­lin­gen:
Zoveel en vorm­lo­zer dan dro­men.

Nog meer: uit alle hemelkrin­gen
Als gol­ven uit de zee aan­stro­men
En over bre­de stran­den komen,
Maar nooit een kor­rel zand ver­drin­gen.

Ze fluist­ren alle door elkan­der
Wild en ver­te­derd, hard en innig;
Ik word van weel­de nog waan­zin­nig,
Ver­geet mij­zelf en word een ander.

De droe­ve wor­den altijd droe­ver,
Nu ik het onher­roep­lijk weet,
Steeds weer te stran­den aan de oever
Der zee van ’t altijd­du­rend leed.

Ook de geluk­ki­ge wor­den droe­ver,
Want zij zijn voor­goed voor­bij:
Kus­sen, weel­den, woor­den van vroe­ger
Zijn als een dode vrucht in mij.

(Jan Jacob Slau­er­hoff, uit de bun­del: Solea­res III Sau­da­des)

8 reacties

  1. Uw Moeder schreef:

    Hola Yuri, ge zijt nog­al los­ge­sla­gen ineens! Alleen is me niet dui­de­lijk wat ”lok­k­ken” zijn.

  2. Yuri schreef:

    Ja ver­rek. Van pure los­ge­slach­te­lijk­heid smok­kel ik de KKK in mijn schrijf­sels.
    Maar het is recht­ge­zet. Dank voor uw moe­der­lij­ke opmerk­zaam­heid!

  3. Uw Moeder schreef:

    Graag gedaan, mijn op hol gesla­gen veu­len­tje. En nu in galop naar num­mer 029? Of gaat ge efkes op stal?

  4. Thomas schreef:

    Ah, slechts een knip­per met mijn ogen later en opnieuw een brief waar je ”Brief, u bent een mooie brief” tegen zegt.
    Ik hoop ook ergens inspi­ra­tie uit te halen.

  5. Anoniem schreef:

    halo­geen

  6. tomasz schreef:

    kan je ook iets met ’USA’ schrij­ven?

  7. J schreef:

    nog een voor onder­weg:
    geheu­gen­steun­zo­len.

  8. anoniem schreef:

    pris­ma­bril

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *