Wat ik me afvraag

Wan­neer klei­ne kin­der­tjes de leef­tijd heb­ben bereikt dat hun moe­ders ermee gaan rond­hos­sen in een bug­gy, zou­den dan al die moe­ders het een voor­deel vin­den dat ge tij­dens het win­ke­len uw plas­tiek zak­skes aan de hand­va­ten van die bug­gy* kunt han­gen? Of dat ge op een zon­ni­ge dag zo’n zaks­ke zelfs zo kunt han­gen (lin­ker­kant zaks­ke aan het ene hand­vat, rech­ter­kant aan het ande­re) dat ge al wan­de­lend ver­se ker­sen kunt eten?

En als die klein man­nen dan de leef­tijd heb­ben bereikt dat ze niet meer in die bug­gy pas­sen**, zou­den dan die jon­ge moe­ders de mul­ti­func­ti­o­na­li­teit van dat kar­re­ke gaan mis­sen? Zou­den er moe­ders zijn die ont­wen­nings­ver­schijn­sel­ge­wijs met een lege bug­gy*** gaan win­ke­len tot­dat ze na de zon­dags­mis als dorps­zot ver­sle­ten wor­den? Is dat geen psy­cho­lo­gisch hiaat in elk edu­ca­tief hand­boek? Voelt zo’n mama zich niet ont­zet­tend ver­lo­ren als ze opeens al die zak­skes zelf moet gaan dra­gen?

*Het spreekt van­zelf dat ge die bug­gy niet moet over­la­den met zak­skes en tas­sen, want voor ge het weet kan­telt dat ding en dan wordt uwe klei­ne het lucht­ruim in geka­ta­pul­teerd. Dan kunt ge hem uit de bomen gaan pluk­ken.
**Wat ook van­zelf spreekt, is dat ge de sig­na­len van uwe klei­ne dien­aan­gaan­de niet moogt nege­ren. Op zeker moment wil dat kind niet meer in die bug­gy zit­ten, en dan moet ge ook niet moei­lijk gaan doen. Ge kunt uw kin­de­ren niet dwin­gen om tot hun zes­tien­de in dat kar­re­ke te krui­pen, want dat is vra­gen om pes­te­rij­en. En dat is voor nie­mand ple­zant.
***Zelf vond ik als klein man­ne­ke trou­wens altijd dat zo nen bug­gy erg onhan­dig zat. Aan de rand van het zit­vlak zat er altijd zo’n dun plas­tie­ken rand­je waar ge tij­dens heel de rit met de ach­ter­kant van uw knie­ën tegen­aan schuur­de. En als ge dan terug thuis waart, had ge van die pijn­lij­ke rooie strie­men in uw knie­hol­tes.

2 reacties

  1. Zezunja schreef:

    Zal ik eens wat zeg­gen: ik heb als kind nooit in een bug­gy geze­ten.

  2. Yuri schreef:

    En zal ik eens wat zeg­gen: dat was reac­tie nr. 1000.
    De feli­ci­ta­ties die hier­voor nodig zijn, maken het kin­der­lijk ont­be­ren van een bug­gy ruim­schoots goed, me dunkt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *