Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Hier staat een boomke
A: Kijk es.
B: Hmm?
A: Hier staat een boomke.
B: Sorry?
A: Hier staat een boomke.
B: Oh.
Liefste (033)
Ik ben goed in bed. Lees verder →
Ik ben een vulkaanminnaar on the verge of eruption.
Mijn libido scheert je toppen op olympische wijze.
Mijn zwellichaam gaat zwiepstaarten in het bijzijn van je zwoele zones.
Ik laat je doelloos draaien op de kogellagers van mijn warmtezoekende trapraket terwijl mijn vingertoppen gretig je blozende bloembladeren plukken.
Ik stijf en ik stijg als een alpinist met adhd.
Ik beklim je zoetsappigheid en volmondig kwel ik je kwaamklap.
Met […]
De hand van Susan
Bovenstaande linkerhand werd mij toegestuurd door Susan Pinkster. Susan is een vrolijke twintiger die houdt van deeg kneden, ongeverfd hout en boetseerklei. Enkele jaren geleden werd ze in haar linkerpols gebeten door een behekste baby. Er rust nu een vloek op haar waardoor ze prompt zal overlijden op het moment dat haar eerste kind de zin Wagabompoe dikkiedrollebuup kot kot kanarieniemeer indehand zal uitspreken. Susan studeert microbiologie maar heeft erg veel moeite om de richting af te maken […]
Lees verder →
10,6
Kent ge dat, dat ge in muziek dingen hoort die er helemaal niet zijn? Een soort mini auditieve hallucinatie. Ik ga dat es uitleggen. Ik was vrijdag naar een concert van de geniale Amon Tobin en godverdomme wat kan die mens een lawaai maken zeg. Mijn neusharen trilden ervan. Wat Amon Tobin eigenlijk doet is de hele muziekgeschiedenis te kakken zetten. De manier waarop hij geluiden opneemt en ombouwt tot componenten van een nummer heeft meer met terrorisme […]
Lees verder →
De hand van Roel
Bovenstaande rechterhand werd mij toegestuurd door Roel Buining. Roel is een kabouter van een jaar of veertig die sinds zijn zestiende ajuinen en bieslook kweekt. Roel is een stoere kabouter, die zich – in tegenstelling tot zijn dorpsgenoten – wel eens in de grote-mensen-wereld waagt. Daar haalt hij dan stiekem allerlei grappen en grollen uit. In chique restaurants klautert hij op pas gedekte tafels en laat dan vieze vingerafdrukken achter op glazen en servietten. Hij woont in een […]
Lees verder →
De hand van Karin
Bovenstaande linkerhand werd mij toegestuurd door Karin. Karin is een zesentwintigjarige uitzondering op de regel dat kikkers in een prins veranderen. Geboren als groene boomkikker, werd zij op vierjarige leeftijd namelijk tot mensenmeisje gezoend door een dame die wellicht iets anders verwachtte. Enkel de flexibiliteit van haar pinken verraadt nog een beetje haar amfibische verleden. En ze wil zich wel eens opblazen als ze kwaad wordt, maar dat gebeurt zelden. Karin kan heel goed vliegen vangen en splijt […]
Lees verder →
De Bami-Bami-Kriepkriep
De Bami-Bami-Kriepkriep is een zeldzame sabelsprinkhaan die enkel voorkomt in het zuiden van India. Hij is familie van de grote groene sabelsprinkhaan, een niet onbekende insectensoort. In tegenstelling tot de meeste sprinkhanen voedt de sabelsprinkhaan zich meer met andere kleine insecten dan met planten, en het gebeurt dan ook zelden dat sabelsprinkhanen in grote getalen gewassen vernielen, een gegeven dat bij andere sprinkhanensoorten vaker aan de orde is.
Wat de Bami-Bami-Kriepkriep binnen de familie van sabelsprinkhanen zo bijzonder maakt, is […]
Lees verder →
De hand van Charlotte
Bovenstaande linkerhand werd mij toegestuurd door Charlotte Peys. Charlotte is een vijftienjarige puber die erg populair is op school, en de vriendjes aan elkaar rijgt. Ze houdt van papier-maché, zoutdeeg en stressballetjes. Tot haar twaalfde heeft ze weinig aandacht gehad voor haar handen omdat die naar eigen zeggen veel te klein waren. Toen ze dertien werd kreeg ze van haar oma een paar zelfgebreide handschoenen, die haar niet bleken te passen. Sindsdien is ze tevreden met de lengte […]
Lees verder →
Archief voor april 2007