Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.
Of dat moment dat die gekke meneer met zijn bleke gezicht op Fred toewandelt. De jazzy feestmuziek dimt in de achtergrond, en het geroezemoes van de gasten valt weg. Dit is een moment voor Fred en de meneer met zijn bleke gezicht. De meneer met zijn bleke gezicht lacht en zegt: ‘We’ve met before, haven’t we?’. In eerste instantie denkt Fred dat het om een grap gaat, maar de meneer met zijn bleke gezicht dringt aan en is blijkbaar overtuigd […]
Lees verder →
De de is een weinig bekende taalkundige aberratie, verwant aan het het, en de – zo mogelijk nog zeldzamere – dat. Weinig mensen zijn op de hoogte van het bestaan van dit vreemde diertje, en dat is maar goed ook. Hoe minder de de onze taal en literatuur weet te infiltreren, hoe beter. Het zou immers niet de eerste keer zijn, dat de de door zijn gevaarlijke eigenschappen een tekst volledig om zeep helpt.
In tegenstelling tot wat men op […]
Lees verder →
Ik wil met jou in de zon. Ik wil met jou in het gras liggen, onder de zomer. Ik wil op het mos je sproeten tellen en je met kussen overwoekeren als was het Lieve-vrouwe bedstro. Ik wil je als klimop begroeien en je bloemknoppen plukken. Ik wil je buik omhelzen en je lendenen bezaaien. Belendend en aanpalend zijn. Dicht bij elkaar wonen en in elkaar huizen. Ik wil jou in mijn tuintje. Ik wil een raampje tussen je borsten […]
Lees verder →
Zondag zijn het weer verkiezingen. Dat betekent dat u moet gaan stemmen. Wij leven namelijk in een land waar iedereen verplicht is om te gaan stemmen. Er zijn landen waar wij om die reden uitgelachen worden, maar trekt u zich daar verder niets van aan. Iedereen die ons land een beetje (of heel erg) belachelijk vindt omwille van die kiesplicht, negeert steevast een belangrijk gegeven: Brusselse Wafels.
Maar u komt hier niet terecht om over groenten te praten. Integendeel. Uw […]
Lees verder →
Cicadella Libidos wordt begin maart geboren in de buurt van Avignon. Ze is de tweehonderdzesenveertigste in een gezin van achthonderdvierenvijftig kinderen en heeft geen gemakkelijke jeugd. Als ze een maand oud is, wordt ze tijdens een onweersbui zwaar gewond aan haar linkerdekschild en kan twee weken niet springen. De wonde zal haar de rest van haar leven achtervolgen. Ettelijke maanden later springt ze nog steeds niet erg ver, en met een voortdurende afwijking naar links. Vóór haar tweede maand verliest […]
Lees verder →
Archief voor juni 2007