Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.De hand van Karin
De hand van Karin
Bovenstaande linkerhand werd mij toegestuurd door Karin. Karin is een zesentwintigjarige uitzondering op de regel dat kikkers in een prins veranderen. Geboren als groene boomkikker, werd zij op vierjarige leeftijd namelijk tot mensenmeisje gezoend door een dame die wellicht iets anders verwachtte. Enkel de flexibiliteit van haar pinken verraadt nog een beetje haar amfibische verleden. En ze wil zich wel eens opblazen als ze kwaad wordt, maar dat gebeurt zelden. Karin kan heel goed vliegen vangen en splijt de buit dan in twee met haar duimnagel. Ze is aangesloten bij de spirituele seance-groep Shake Hands to Meditate, waar zij op hummende wijze haar bijdrage aan de wereldvrede levert. Karin werd twee jaar geleden zonder bijkomend sollicitatiegesprek aangenomen als serveerster in een Indisch restaurant, enkel omdat ze zo goed met haar handen kon eten. Over tweeënzeventig jaar zal Karin overlijden na het eten van een bedorven groenteburger, maar ze zal reïncarneren als vlieg.
Wellicht enigszins verwante berichten:
5 reacties
Wat een uitstekend microbiologisch analytisch vermogen heb je toch!
Chapeau! *lol*
Satisfying customers is our only goal.
Die hand doet nog geen vlieg kwaad.
(leuke post btw:D)
Geachte heer Maanzand,
Ik vind het opsturen van foto’s van mijn hand een beetje te intiem. Vraag mij niet waarom. Ik zal wel oerconservatief wezen. Misschien is de aanhef van deze brief ook een teken aan de wand.
Wel kijk ik anders tegen mijn handen aan sinds u deze rubriek hebt ingevoerd. Ik heb er dit weekend vele minuten aan gespendeerd. Vaak dacht ik terwijl ik mijn hand aanschouwde: wat zou Maanzand hierover kwijt kunnen? Maar ook: is deze hand niet te vettig van de Vickx Vaporub? Of: is mijn hand niet te oud? Of zijn de lijnen een beetje gelijklopend met de lijnen op andermans handen? Ook vrees ik dat ik de resolutie niet haal. Waarom weet ik niet. Moeilijk zal het allemaal niet zijn en met Irfanview valt een resolutie te wijzigen.
Ach, het is allemaal een hele moeite, dat is het. Je moet fotograferen, je moet je toestel met je laptop aansluiten, je moet de fotoresolutie veranderen, je moet het comprimeren en doorsturen… Ik ben nog te lui om de filmpjes en foto’s van mijn toestel naar m’n laptop te switchen, wat zou ik dan m’n hand fotograferen en die opsturen naar jou?
Misschien komt het er nog ooit es van…
Ik ben een ramp, hé?
Groeten van
GDB
Beste meneer GDB,
ik begrijp uw frustratie.
Laat u echter niet overmannen door gevoelens van verwarring of ongelezen handenjeuk. Mijn occulte technieken zullen u – mits u er ooit in slaagt uw hand te fotograferen – geen stap verder brengen op het pad naar geluk, rijkdom en zeventig ranke maagden. Dus wat dat betreft, kan ik u op het hart drukken dat u niets zult missen.
Maar aan de andere kant komen er misschien zaken en dingen en toestanden over uzelve aan het licht, die met normale verbale dan wel non-verbale uitingen nooit ofte nimmer zouden kenbaar gemaakt kunnen worden, juist omwille van hun semantische en symbolische beperkingen.
Met andere woorden: Laat die Vickx Vaporub niet slingeren want daar komen ongelukken van.