Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.Het einde van Yeti
Op de kop af vijf jaar lang heb ik me onledig gehouden met de vormgeving van het tienertijdschrift Yeti. Na een jarenlange samenwerking komt er een eind aan het contract tussen onderwijstijdschrift Klasse en het grafisch bureau waar ik werkzaam ben. Jammer maar helaas. Want ik deed het graag.
Yeti is het soort blad waarvan ik wenste dat ik het als tiener had gekend.
Vaarwel Yeti (© Artefact, Leuven)
Een erg kleurrijk blad, een chaotisch blad, een blad met meer informatie dan een tienerziel kan slikken. Een blad waar ouders of schooldirecteuren wel es over gestruikeld zijn, maar vooral een blad dat veel tieners een warm hart toedragen. Een blad dat rellen veroorzaakt wanneer het wordt uitgedeeld in de klas. Een blad dat door veel grote mensen niet altijd goed begrepen werd, maar een blad met een ziel en een hart. Een blad voor tieners zonder blad.
Meer woorden ga ik niet vuilmaken aan dit nieuws, want een traan welt in mijn oog en een krop kraakt in mijn keel. Laat ik besluiten met een poëtische noot. Voor het februari-nummer – het laatste nummer dat alhier ten burele werd afgewerkt – schreef ik een echtig techtig Yeti-gedicht. Voor alle tieners van Vlaanderen en beyond. Lassie waakt over u!
HET YETI-GEDICHT!
ikouvannet boekskejeetie
tboekskejeetie vinniktof
azzikjeetie nikanleeze
dandoewik gewoonazzofikouvannet boekskejeetie
tofsteboekskevannetland
overal daarkannikome
mennejeetie indehandikouvannet boekskejeetie
ikleezecht nikzandersmeer
schonefotos toffetexte
kleezetsoms welonderdkeerikouvannet boekskejeetie
wijzenslim wortikkervan
azikjeetielees danvoelik
dattik bijnatoverekanlevejeetie jeetie joepie
jeetietienerboekskesding
driekeeryeah oleevoorjeetie
tboekskejeetie isdeking
Wellicht enigszins verwante berichten:
7 reacties
Shit, dit verklaart wel één en ander…
Gek dat ik ooit nog de geboorte van Yeti heb meegemaakt…
Dus ja, zeer jammer en heel erg helaas.
Maar geen nood, er komen andere boekskes, die nog veel meer ‘maanzand’ zijn. Daar duim ik voor.
Yeti… Vreemd genoeg zegt dat me helemaal niks. Nog nooit ofte nimmer van gehoord. Lijkt me nochtans een aangenaam boekje. Wel kan ik met zekerheid zeggen dat bovenstaand gedicht geweldig is. Mooi werk, meneer Maanzand!
Yeti is een blad voor tieners dat verspreid wordt in het vijfde en zesde leerjaar (10-11-12 jr). Het werd pas vijf jaar geleden geïntroduceerd, dus het is niet abnormaal dat je er nog nooit van gehoord hebt…
Dàt verklaart veel. Ik ben groot geworden met de boekjes van uitgeverij Averbode. Doremi, Zonnestraal, Reflector en dergelijke toestanden.
Yeti klinkt me bekend in de oren. Ik heb er een 2-tal in de kast liggen, maar eerlijk gezegd heb ik nog nooit op de vormgeving gelet. Dat ga ik nu even doen.
Yeti rulez ! Mijn kinderen (lees : “leerlingen”) zijn er absoluut zot van. Deze maand solliciteer ik weer voor de nominatie van beste leerkracht van het jaar. ;-)
M’n kleine broer en zus hebben het allebei met veel plezier gelezen. Mij stak het vooral de ogen uit als het op tafel lag. Mèèn oo mèèn zo druk en vol en kleurrijk. Maar leuk voor vijfde- en zesdeleerjaarskens, that is.