Allerliefste Stijn, Lynn en anderen -

(Wat voorafging)

Nog maar eens blijkt dat fans van Natalia geen relativeringsvermogen hebben. Terwijl ik nog zo van Natalia hou. Als u mijn gedicht wat grondiger tot u had genomen, had u dat wel begrepen. Over al die uitverkochte concerten heb ik niet echt een mening. Ik zie alleen dat pakweg Frans Bauer en Helmut Lotti ook uitverkochte zalen trekken, en dat zijn niet echt referenties me dunkt. Ik kan trouwens alleen maar blij zijn dat de concerten van Natalia zoveel volk trekken, dan loop ik minder risico om haar fans des avonds tegen het lijf te lopen. Wat een goeie titel trouwens, die Me and my producer. Daar draait het allemaal om natuurlijk. En The Pointer Sisters, ach ja. Wanneer hebben die dames voor het laatst een echte plaat gemaakt? Tijdens het interbellum?

Maar goed, ik wil jullie niet tegen de borst stoten, en bovendien voelt het al sinds mijn puberteit als een compliment als mensen mij belachelijk vinden. De kans dat ik zou willen Opvallen, opvallen en nog eens opvallen acht ik klein. Ik haal niet eens de top tien van de bwards.

Stoer ben ik al helemaal niet. Ik word kaal, ik ben bleek en mager en ik heb een ontzettend klein piemelke. De aanblik van Natalia alleen al zou voldoende zijn voor mijn scrotum om zich gillend uit de voeten te maken. Dat ik goed ben in gedichten schrijven, staat daarentegen natuurlijk buiten kijf. Mijn poëtisch talent is groter dan dat van een evenementenhal vol Natalia-songschrijvers. Ik zou gaarne eens een tekst schrijven voor jullie grote idool, al twijfel ik of de onderwerpen waarover ik schrijf geschikt zijn voor miljoenenconsumptie. Dat laat ik liever aan pakweg Shaggy over. Die man staat immers al ettelijke jaren aan de top van de hitparade, nietwaar.

En dat ik jullie als fans van Natalia zou beledigd hebben, dat is uiteraard jullie probleem. After all, jullie mogen mij ook negeren hoor.