Liefste (031)

Als ik Tar­zan was dan was ik een wel­is­waar strui­se en breed­ge­schou­der­de maar des­al­niet­te­min eru­die­te Tar­zan die in één goed­ge­mik­te vol­zin zon­der komma’s zijn lief­de aan Jane zou betui­gen en bij het opvan­gen van de klein­ste glimp – pak­weg de gol­ven­de slag­scha­duw van Jane’s lin­ker­heup – in roman­ti­sche jam­ben zou uit­bar­sten en de klein­heid van het oer­woud in ver­ge­lij­king met haar ver­schij­ning zou bezin­gen ter­wijl hij van liaan tot liaan zwiept ten­ein­de nog voor het avond­maal zijn bont­ge­kleur­de len­den­doek af te kun­nen leg­gen om dan in adams­kos­tuum voor zijn lief de jun­gle­boo­gie te dan­sen.

Liefs, Wan­nes

Lief­ste xxx? Hier vind je meer uit­leg.
Deze keer deed ik het met des­al­niet­te­min, slag­scha­duw en liaan.
(Nieu­we woor­den graag in reac­tie­din­ges)

3 reacties

  1. Kijk aan. Man­ne­lijk tot op het bot, gepas­si­o­neerd, en toch beschaafd, waar vind je dat nog? Hul­de voor Yuri, de man die alles schrijft en waar­ach­tig blijft.

  2. Yuri schreef:

    Scho­ne woor­den, heer Brum­mel­kamp. Waar­voor dank.

  3. anoniem schreef:

    pin­cet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *