Liefste (032)

Ver­won­de­ring is mijn drug. De eer­ste keer toen ik als vier­ja­ri­ge uk met de neus tegen het raam een vracht­wa­gen enthou­si­ast omschreef als kape­te­kie. Een vol­gen­de keer toen ik ont­zet vast­stel­de dat rabar­ber lang niet zo majes­tu­eus smaakt als het kei­zer­lij­ke blad doet ver­moe­den. Of toen ik in het heetst van mijn puber­teit het ver­schil ont­dek­te tus­sen een mal­se steak en een mal­se tiet. Toen ik leer­de zoe­nen. Toen ik jou ont­moet­te. En ook nu ik stil­aan besef dat ik – zon­der freu­di­aan­se bij­be­doe­lin­gen – kan schui­len in jouw moe­der­schoot en dat dat eigen­lijk het eni­ge won­der is dat ik echt nodig heb.

Liefs, Wan­nes

Lief­ste xxx? Hier vind je meer uit­leg.
Deze keer deed ik het met kape­te­kie, rabar­ber en moe­der­schoot.
(Nieu­we woor­den graag in reac­tie­din­ges)

4 reacties

  1. J schreef:

    oef. dee­sch is raak.

    how about ”cre­ma­tie­ver­ze­ke­ring”?

  2. Yuri schreef:

    Ik krijg spon­taan goes­ting in een krem­me­ke.

  3. Heer Maan­zand,
    Een mooie lief­des­brief. Ik wou dat ik het zo kon. Dan zou­de ik aller­lei exo­ti­sche vrou­wen kun­nen ver­o­ve­ren.
    Hoe ouder ik word, hoe meer ik ervan over­tuigd raak dat dat ’schui­len in een moe­der­schoot’ een mans enig­ste bestaans­re­den is. Er zijn reeds veel vrou­wen die dit ook besef­fen en van ons aan­vaar­den.
    Nu nog de rest van de hal­ve wereld­be­vo­king ervan over­tui­gen.
    Kort­om en om een lang ver­haal kort te maken: er moet meer gevrijd wor­den, wat ik u brom!
    Wat denkt U?
    Ik ben en blijf uiter­aard
    Uw onder­da­ni­ge die­naar,
    Drs. Johan Arendt Hap­po­la­ti
    P.S. Doet U de groe­ten aan uw vrien­din­ne­tje?
    Het is zo’n schat­je…

  4. Yuri schreef:

    Heer Hap­po!
    U slaat de nagel op de spreek­woor­de­lij­ke kop. De moe­der­schoot is een onder­schat­te schuil­plaats want een vrij­plaats om onder te schui­len. Zo. Dat klonk arty‐farty zeg.
    En er kan inder­daad nooit genoeg gevrijd wor­den. Brom­mend of niet.
    Ik neem uw post scrip­tum graag ter har­te. Want ook daar geeft u weer een lel op die nagel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *