Liefste (037)

Gij zijt een gedicht vol meta­fo­ren
Gij zijt een boek met een zach­te kaft
Gij zijt de plots bin­nen­tot­te­ren­de bol­blik­sem
Die mijn libi­do het nodi­ge von­kje ver­schaft

Gij laat mij alle hoe­ken van uw lijf­ke zien
Van de rij­zen­de zon tot de USA
The Uni­ted Sta­tes of Als­tu­blief lief meis­ke
Mag ik nog zo’n wereld­kus voor ik ga?

En als ik ga, mag ik dan weer komen?
Mag ik dan sme­ken om een duel?
Mag ik uw vam­pie­ren­bloed zien koken?
Mag ik uw tan­den in mijn vel?

Wan­nes

Lief­ste xxx? Hier vind je meer uit­leg.
Deze keer deed ik het met bol­blik­sem, USA en vam­pie­ren­bloed.
(Nieu­we woor­den graag in reac­tie­din­ges)

1 reactie

  1. madelief schreef:

    in een woord prach­tig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *