Dat is wat ge zijt

Als ge veel te lang niks schrijft, dan gera­ken uw let­ters op. Let­ter­moe­heid, noe­men ze dat. Als ge dan het alfa­bet wilt opzeg­gen, geraakt ge maar tot bij de U of de W. Ik geraak geluk­kig nog tot bij de X, maar daar zijt ge door­gaans niet veel mee. Ten­zij ge zo’n omfloerst kus­ke in nen sms wilt plak­ken, maar daar­bui­ten dient zo’n X eigen­lijk ner­gens voor. Ik moet bij de X ook altijd aan Xan­tip­pe den­ken. Waar­om weet ik niet.

Als ge veel te lang in uwen hof blijft zit­ten, dan begint het op zeker moment te rege­nen. Ge gaat dan naar bin­nen om wat naar bui­ten te zit­ten kij­ken. Op den duur schiet ge dan wor­tel en geraakt ge niet meer van uwe stoel. Ik heb geluk­kig een goei schaar, dus ik kan al es op nen ande­re stoel gaan zit­ten. En dan kijk ik naar bui­ten waar het soms regent en dan pro­beer ik het alfa­bet op te zeg­gen. En dan ga ik aan Xan­tip­pe den­ken, en dan vind ik dat stom van mezelf.

Als ge veel te lang niet dap­per kunt zijn, dan wordt ge ban­ger en ban­ger en ban­ger tot uw hoofd bij­na ont­ploft. Ge wordt dan bang van de bak­ker en het lief van de zus van een ex-lief die ge op straat toe­val­lig kruist en die grijs haar blijkt te heb­ben en dat ge dan denkt mil­jaar­de. Men­sen wor­den snel grijs tegen­woor­dig. Men­sen zijn ook bang. Den ene mens al meer dan den ande­re. Ban­ge men­sen ver­ge­ten het alfa­bet. Hele hele ban­ge men­sen den­ken dat het alfa­bet 153 let­ters heeft. Dat is prak­tisch onmo­ge­lijk natuur­lijk, maar wat wilt ge? Wat wilt ge nu eigen­lijk? Gij zijt nog nooit bang geweest, zeker?

Als ge veel te lang bang zijt, dan gaat ge ver­ge­ten waar­om. Dan zijt ge gewoon heel bang en dat is het dan. En als iemand dan vraagt van jamaar waar zijt ge eigen­lijk bang voor, dan zegt ge is het ver­dom­me nu weer aan het rege­nen en dan gaat op zoek naar plek­ken van vroe­ger. Waar ge gewoond hebt en men­sen gekust. Waar ge naar de bak­ker zijt geweest en naar wie ge een sms hebt gestuurd. En dan denkt ge dat lief­de eeu­wig is, maar dan ver­geet ge dat weer omdat ge het angst­zweet over uw rug voelt glij­den.

En dan denkt ge.
Ik ga een dou­che­ke pak­ken.
Want dan was ik dat angst­zweet eraf, denkt ge dan.
En ge schrobt en ge kuist en ge schrobt en ge kuist.
Ge schrobt zolang.
Zolang tot­dat ge niet meer weet waar­om ge aan het dou­chen zijt.
En dan droogt ge u af.
En ge kleedt u aan.
En ge zijt nog altijd bang.

Want dat is wat ge zijt.
Ne ban­ge mens.
Dat is geen ver­wijt, maar een vast­stel­ling.
En een vast­stel­ling kunt ge tegen­spre­ken.
Als ge de juis­te woor­den vindt, ten­min­ste.
En wat hebt ge nodig om woor­den te maken?

Juist.
Dat is wat ge zijt.

Ne ban­ge mens.

11 reacties

  1. ivo victoria schreef:

    Wel­licht gebruikt u gewoon het ver­keer­de merk dou­che­gel.

  2. Noynourfe schreef:

    Angst­zweet, en dan bang zijn ’t dat te rui­ken is. Of dat men­sen de let­ters in uw woor­den tel­len, om te kij­ken tot waar u komt. Uw stil­tes, hoe lang ze duren. Bang dat geduld een woord is, niet cool of vet.
    Bang dat Xan­tip­pe, want zo is ze, goi­ed ruikt, goed telt en geen geduld heeft.

  3. Marina schreef:

    Toen mijn opa en oma 45 jaar getrouwd waren, nu bij­na twin­tig jaar gele­den, moesten alle klein­kin­de­ren een ABC’tje doen. U raadt het al: ik kreeg de X. Iede­re let­ter stond sym­bool voor een cadeau en aan­ge­zien het zo raar was om een Xan­tip­pe cadeau te doen, werd het ”de X is van nix en van pan­ne­koe­ken­mix”. Voor een zeven­ja­ri­ge best een accep­ta­bel rijm. Wel­licht helpt het om Xan­tip­pe in het ver­volg uit uw leven te ver­drij­ven.

  4. urbain alpain schreef:

    Hoe­wel ik van natu­re geen ban­ge mens ben zweet ik vreen­de rap. ’t Is een brok­ke aan­ge­bo­ren. Gul­pen met emmers, gelijk dat ze zeg­gen. Dat ge langst u vel leekt en dat ge dan peinst, ’t is t’hopen dat ze er niet op let. Plek­ken onder uw oksels. En dat ge noch­tans een ver­se t-shirt hebt aan­ge­daan omdat ge weet dat ze er teer aan is. Aan de reu­ke van uw zweet. Maar ’t is al geen avan­ce want binst dat ge aan haar deur belt riekt ge uw eigen al een beet­je en ge weet dat uwen ver­sen t-shirt een mate voor nie­tend is geweest. En dan doet ze de deur open en ge ziet aan haar wezen dat ze – onder­he­vig aan een draai­ing – haar neu­ze optrekt. En ze tast met een slak hand­je en met een inde­lijks gevoel voor dra­ma naar haar voor­hoofd en ze zegt zuch­tend dat het ver­ze­kers niet zal gaan, dat­ge­ne waar­voor ge geko­men zijt. En dan staat ge daar, gelijk een uil met uw mis­plaatste erec­tie en uw lijf dat begint te roken omdat het kou­der is in haar hang dan bui­ten. En tongs zegt ze – nog altijd met dat slak hand­je aan haar voor­hoofd – dat het mis­schien beter zou zijn mocht ge weer naar bui­ten gaan. En azzo staat ge een moment later weer op straat.

    En ge zijt niet ang­stig maar ge zijt ver­drie­tig. Een beet­je neer­slach­tig ook. En in plek­ke van aan de X kunt ge nog enkel aan de M pein­zen omdat het sef­fens thuis weer mas­tur­be­ren zal wor­den. En ge ver­vloekt een zweet­klier of vier en ge peinst in uw eigen of het mis­schien zou hel­pen mocht ge uwzel­ven zo’n bus­se Axe Extra Cool cadeau doen.

    Zweet is nefast voor een bevre­di­gend seks­le­ven!
    Maar ge moet dat ne ban­ge mens niet pro­be­ren uit te leg­gen.

  5. urbain alpain schreef:

    … in haar Gang… haar Gang… Gang!!! Het is niet onge­brui­ke­lijk dat een fel­le zwe­ter de H voor de G neemt.

  6. Wreed scho­ne alle­maal. En gevoe­lig ook. Zowel van Heer Maan­zand als van Heer Alpain.
    De Drs.
    *pinkt een traan weg*

  7. Rutger schreef:

    Afkick­ver­schijn­se­len heeft dat.

  8. GDB schreef:

    Ik trek mij niets aan van let­ters die op zijn. Zijn ze op, dan schrijf ik wel met iets anders. Waar­om niet met kroon­kur­ken? Een kroon­kur­kal­fa­bet zie ik zit­ten, hoor. Of nagels, daar zijn er ook hopen van. Raakt dat alles op, dan zou ik met fruit schrij­ven. Bana­nen bij voor­beeld, wat een keur­rij­ke let­ters zou dat niet geven?

    Schrij­ven en let­ters, pff… jij denkt in een hok­je, zoals cre­a­tief schrij­ven, dat denkt dat het cre­a­tief is maar gewoon raar pist in een door­snee zwem­bad.

    Ver­leg de gren­zen. Ver­leg hen, zeg ik u.

    Jij kan dat. Als er iemand het kan: dan jij.

    Ik, ik weet dat.

    Met vrien­de­lij­ke sproe­ten,
    GDB

  9. Marianne schreef:

    I.like.this.

  10. aagje schreef:

    zo schoon…

  11. babettes feest schreef:

    een tijd­je niet meer op bezoek geweest. maar blij dat ik weer uw rake taal smaak…schoon grief.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *