Ik draai een kleine gedichtendag af
Ik hou eigenlijk meer van gedichtennachten dan gedichtendagen, maar ik ga niet zeuren. Bovendien is zo’n gedichtendag een mooi excuus om iets te posten waar ik zelf niet veel moeite voor moet doen.
Onderstaand vers hangt al jaren aan de muur naast mijn werkplek. Ondanks de vele verhuizingen is het nog steeds een stille metgezel en een bron van inspiratie en mijmering. Ik laat me graag meedeinen op de wondere golven van deze al even wondere dichter. Hij heet Lucebert en het gedicht heet
ik draai een kleine revolutie af
ik draai een kleine revolutie af
ik draai een kleine mooie revolutie af
ik ben niet langer van land
ik ben weer water
ik draag schuimende koppen op mijn hoofd
ik draag schietende schimmen in mijn hoofd
op mijn rug rust een zeemeermin
op mijn rug rust de wind
de wind en de zeemeermin zingen
de schuimende koppen ruisen
de schietende schimmen vallenik draai een kleine mooie ritselende revolutie af
en ik val en ik ruis en ik zing(Lucebert)
Wellicht enigszins verwante berichten:
1 reactie
Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Waaah wat mooi, naast Achterberg is hij toch echt de beste, de opperdichter en -kunstenaar.