Jawel hoor. Weer zo’n stokding.

Lili­moen gooi­de een stok­je door de voor­ruit van mijn zin­tui­gen. Danku Lili­moen. Zin­tui­gen zijn tof. En hoe­wel ik geen zin heb om me te beper­ken tot de voor­op­ge­stel­de aan­tal­len, neem ik het stok­je graag aan. Omdat ik van de dok­ter niet zo nega­tief moet doen jegens stok­jes. Ze kun­nen het ook niet hel­pen. En ze zijn leuk. Soms. Zoals deze.

Noot: Dat u niet denkt dat u hier­on­der een hel­der beeld krijgt van mijn zin­tuig­lij­ke orgas­mes. Het is een moment­op­na­me, moet u weten. Elke hit­pa­ra­de schiet sowie­so zijn doel voor­bij. Zeker als je je niet aan het regle­ment houdt. En al hele­maal als je het stok­je gaat uit­brei­den met een zes­de zin­tuig. Gna­ha­ha. Eat your heart out, Joman­da.

Soit. Daar gaan we.

De top 3 van mijn neus

- De zoe­te lijf­ge­ur waar ik zo van hou. Voor ver­dui­de­lij­king, zie de eer­ste ali­nea van dit stuk­je.
– De geur van ozon na een regen­bui op een war­me zomer­dag.
– De geur van de nacht als het erg mis­tig is.

De top 3 4 van mijn smaak­pa­pil­len

- De smaak van kori­an­der.
– De smaak van rode por­to
– De smaak van water als ik veel dorst heb.
– De smaak van haar lip­pen.

De top zoveel van mijn oren

- Atlas van Batt­les.
– (Onder ande­re) Sum­mer van Mog­wai.
– Erik Satie.
Min­gus en Col­tra­ne.
Bohe­mi­an Rhap­so­dy (sor­ry hoor).
– Zowat alles van The Bad Plus. Luis­ter als voor­beeld naar hun ver­sie van Bowie’s Life on Mars. Let voor een keer niet op de crap­py youtuup-kwaliteit, en wor­stel je oren even door­heen de eer­ste minuut.
– Para­noid Android door Brad Mehldau.
– The Pixies. Mijn god, The Pixies. Ik stop hier geen lin­kje ach­ter, omdat ik nie­mand ken die The Pixies niet kent. Nou ja, dat klopt niet hele­maal, maar een mens mag dro­men.
– Dat zijn er al meer dan drie, als ik goed geteld heb. Maar dat is niet erg, want drie is een stom getal. Dus.
– Kil­ler van Adam­ski, Blue Mon­day van New Order, Nobody’s Fault But Mine van Led Zep­pe­lin, enzo­voorts enzo­ver­der.
– En (bij­na) alles van Pol­ly.
– Oh ja. Litt­le Whi­te T‑Shirt, natuur­lijk.
– Zei ik al enzo­voorts of enzo­ver­der? Et cae­te­ra? Nog, nog, nog?

De al even­min exhaus­tie­ve top hup­pel­de­pup van mijn ogen

- The Sopra­nos
Lost High­way van David Lynch
The Usu­al Sus­pects van David Fin­cher
– Euh. The Matrix. Tja.
Cana­da.
– Wim Hel­sen.
Dit.
– En jawel hoor, zovoorts.

De top 3 van mijn huid

- De top­pen van haar huid.
– Een war­me dou­che.
– Het kip­pe­vel dat ik krijg door al het boven­staan­de.

De top­per­de­plop van mijn zes­de zin­tuig

- De gedre­ven debat­cul­tuur met Mike, onze Kater Fami­li­as.
Radar Love.
– De manier waar­op ik cappuccino-melkschuim kan klop­pen door met de melk te pra­ten.
– Ik kan door enkel de krant te lezen, voor­spel­len dat de rege­ring gaat val­len.
– Ik heb hele­maal geen zes­de zin­tuig. Zes­de zin­tui­gen bestaan niet. Ik heb wel een elf­de vin­ger, maar dat is een pube­ra­le opmer­king die het ver­mel­den niet waard is. Oeps.
– Soms ben ik onzicht­baar. Kijk maar.
-
-
-
-
-

Ik geef dit stok­je onge­vraagd door aan Sep­pe Tore­mans (Omdat hij een grap­jurk is die het begrip grap­jurk langs de ach­ter­in­gang neemt), aan Vuur (Omdat haar taal­ge­bruik doet glim­la­chen op een manier waar­van ge niet wist dat het kon), en aan Maar­ten Inghels (Omdat hij mooie gedicht­jes maakt en ook optreedt en in een col­lec­tief zit waar­van ik de naam had wil­len beden­ken. Doe­me toch).

Maar het hoeft niet, hoor jon­gens. Elk excuus om een stok­je te wei­ge­ren is een stap­je ver­der op de weg naar een ver­licht gedes­po­teer­de oli­gar­chie. En dat wil­len we toch alle­maal, nee?

6 reacties

  1. maarten schreef:

    damn, dit stinkt echt.

  2. Lilimoen schreef:

    Tof! De smaak van Rode Por­to is inder­daad fan­tas­tisch. We moe­ten dan maar drin­gend eens een fles ach­ter­over slaan. We heb­ben erg moe­ten lachen met ”soms ben ik onzicht­baar. kijk maar.”

  3. Lilimoen schreef:

    Oh ja, even wat uit­leg over mijn ava­tar. Ik had een­tje van jou gekre­gen, maar ik wou er ook een voor op de web­si­te van Flo­ra Fleem­paard. Van­daar dat ik via gra­va­tar gewerkt heb zoals jij ooit voor­stel­de. Het maanzand-kleurtje is er dus af. Helaas.

  4. Seppe schreef:

    Ok dan. Maar alleen omdat het een lang week­end is.

  5. maarten schreef:

    dit gaat nog even duren

  1. 19 mei 2008

    […] wel­be­spraakt iemand na een cur­sus “wel­be­spraakt­heid voor gevor­der­den” toe­ge­wor­pen door Yuri Maan­zand, Vlaanderen’s best bewaar­de geheim wat euh, een hele hoop din­gen betreft. Voor de min­der […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *