Lilimoen gooide een stokje door de voorruit van mijn zintuigen. Danku Lilimoen. Zintuigen zijn tof. En hoewel ik geen zin heb om me te beperken tot de vooropgestelde aantallen, neem ik het stokje graag aan. Omdat ik van de dokter niet zo negatief moet doen jegens stokjes. Ze kunnen het ook niet helpen. En ze zijn leuk. Soms. Zoals deze.

Noot: Dat u niet denkt dat u hieronder een helder beeld krijgt van mijn zintuiglijke orgasmes. Het is een momentopname, moet u weten. Elke hitparade schiet sowieso zijn doel voorbij. Zeker als je je niet aan het reglement houdt. En al helemaal als je het stokje gaat uitbreiden met een zesde zintuig. Gnahaha. Eat your heart out, Jomanda.

Soit. Daar gaan we.

De top 3 van mijn neus

- De zoete lijfgeur waar ik zo van hou. Voor verduidelijking, zie de eerste alinea van dit stukje.
- De geur van ozon na een regenbui op een warme zomerdag.
- De geur van de nacht als het erg mistig is.

De top 3 4 van mijn smaakpapillen

- De smaak van koriander.
- De smaak van rode porto
- De smaak van water als ik veel dorst heb.
- De smaak van haar lippen.

De top zoveel van mijn oren

- Atlas van Battles.
- (Onder andere) Summer van Mogwai.
- Erik Satie.
- Mingus en Coltrane.
- Bohemian Rhapsody (sorry hoor).
- Zowat alles van The Bad Plus. Luister als voorbeeld naar hun versie van Bowie’s Life on Mars. Let voor een keer niet op de crappy youtuup-kwaliteit, en worstel je oren even doorheen de eerste minuut.
- Paranoid Android door Brad Mehldau.
- The Pixies. Mijn god, The Pixies. Ik stop hier geen linkje achter, omdat ik niemand ken die The Pixies niet kent. Nou ja, dat klopt niet helemaal, maar een mens mag dromen.
- Dat zijn er al meer dan drie, als ik goed geteld heb. Maar dat is niet erg, want drie is een stom getal. Dus.
- Killer van Adamski, Blue Monday van New Order, Nobody’s Fault But Mine van Led Zeppelin, enzovoorts enzoverder.
- En (bijna) alles van Polly.
- Oh ja. Little White T-Shirt, natuurlijk.
- Zei ik al enzovoorts of enzoverder? Et caetera? Nog, nog, nog?

De al evenmin exhaustieve top huppeldepup van mijn ogen

- The Sopranos
- Lost Highway van David Lynch
- The Usual Suspects van David Fincher
- Euh. The Matrix. Tja.
- Canada.
- Wim Helsen.
- Dit.
- En jawel hoor, zovoorts.

De top 3 van mijn huid

- De toppen van haar huid.
- Een warme douche.
- Het kippevel dat ik krijg door al het bovenstaande.

De topperdeplop van mijn zesde zintuig

- De gedreven debatcultuur met Mike, onze Kater Familias.
- Radar Love.
- De manier waarop ik cappuccino-melkschuim kan kloppen door met de melk te praten.
- Ik kan door enkel de krant te lezen, voorspellen dat de regering gaat vallen.
- Ik heb helemaal geen zesde zintuig. Zesde zintuigen bestaan niet. Ik heb wel een elfde vinger, maar dat is een puberale opmerking die het vermelden niet waard is. Oeps.
- Soms ben ik onzichtbaar. Kijk maar.
-
-
-
-
-

Ik geef dit stokje ongevraagd door aan Seppe Toremans (Omdat hij een grapjurk is die het begrip grapjurk langs de achteringang neemt), aan Vuur (Omdat haar taalgebruik doet glimlachen op een manier waarvan ge niet wist dat het kon), en aan Maarten Inghels (Omdat hij mooie gedichtjes maakt en ook optreedt en in een collectief zit waarvan ik de naam had willen bedenken. Doeme toch).

Maar het hoeft niet, hoor jongens. Elk excuus om een stokje te weigeren is een stapje verder op de weg naar een verlicht gedespoteerde oligarchie. En dat willen we toch allemaal, nee?