De plank waarop ik slapen moet is hard. Dat zal de volgende vijftien jaar niet anders zijn. Vijftien jaar zonder u. En dat allemaal omdat de rechter niet wilde geloven dat ik een boomchirurg ben. Dat ik de kamerplanten knuffel als ik ergens op bezoek ben. En dat coprofagie goed is voor de spijsvertering. Dat ik kwaad wordt als mensen met mij lachen. En ja ja, dat dat gevaarlijk is met een mes in de hand. Ze zeggen dat ik naast uw lijk heb zitten scrabbelen. Tegen een denkbeeldige scrabblepartner. Onzin natuurlijk. Hij is niet denkbeeldig, hij is echt en hij heet Rigor Mortis. Dat kunt gij beamen.

Waar zijt ge toch?

Wannes