Liefste (044)
De woorden die ik zeggen wil, liggen op een hoop in de achterkamer van mijn hart. Mijn hart als agglomeratie van dat wat eigenlijk op het puntje van mijn tong moet liggen. Ik probeer een rechtstreekse verbinding te bewerkstelligen tussen wat ik voel en wat jij moet weten. Maar alles wat ik zeg, klinkt ver weg en niet van mij. Alsof ik gevangen zit in een film van David Lynch. Met rare belichting en achterstevoren pratende versies van mezelf. Liefdevolle samenhang is wat ik je wil geven. Maar wat je krijgt, is een rebus na beetje maakt hoeveel een die pas van je duidelijk ik hou lang gepuzzel.
Sorry,
Wannes
Deze keer deed ik het met agglomeratie, rebus en Lynch.
(
Wellicht enigszins verwante berichten:
2 reacties
Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ah. De 40′s-brieven waren voorlopig nogal heftig, maar met deze 44e liefste gaat het weer de rustige, ingetogen toer op.
Ik vraag me af of iemand je liefdesbrieven al heeft gebruikt om zijn of haar geliefde te veroveren.
briljante laatste zin