Mei neerste fin­na­le

Ik weet niet veel van Rot­ter­dam, maar sinds gis­te­ren weet ik dat The­a­ter Zuid­plein een aan­ge­na­me en kleur­rij­ke oase is te mid­den van een hoop nieu­wer­wet­se hoog­bouw, par­keer­ga­ra­ges en een sma­ke­lo­ze bras­se­rie of drie. Ik weet sinds gis­te­ren ook dat peper­munt een han­dig hulp­mid­del is om ver­ve­len­de hoest tij­dens mijn geneu­zel op een podi­um de kop in te druk­ken, maar dat veel peper­munt op een lege maag nefas­te gevol­gen heeft voor de stoel­gang. Zeker als je als laat­ste aan de beurt bent en de tijd moet doden in een kleed­ka­mer met drie spie­gel­wan­den. Het leek wel een spie­gel­pa­leis. Mijn stoel­gang leek in de verste ver­te niet op een spie­gel­pa­leis, maar dat wil u waar­schijn­lijk niet weten.

Nog een echte kleedkamer

Nog een ech­te kleed­ka­mer

Ik deed gis­te­ren mee aan de hal­ve fina­le van het Griffioen/Zuidplein Caba­ret Fes­ti­val. De klei­ne zaal van The­a­ter Zuid­plein is een gezel­lig amfi­the­a­ter­tje met daar­in – gis­te­ren althans – een gezel­lig publiek. Een gezel­lig publiek met daar­in een erg gezel­li­ge Tama­ra. Waar­voor dank, Tama­ra. You’ve made my day, al weet ik niet of dat gevoel ook weder­zijds was.

Hoe dan ook werd ik na afloop door de jury afge­vaar­digd om op 14 maart tij­dens de fina­le mee te din­gen naar de hoofd­prijs. En dat, lie­ve lezers, maakt mij zo blij als een rood­ha­ri­ge jari­ge kleu­ter met sproe­ten die voor het eerst in het zui­den van Frank­rijk op een mooie zomer­dag op de rug van een paars geschil­der­de kameel door de met kin­der­kop­pen beleg­de straat­jes van een mid­del­eeuws dorp­je mag galop­pe­ren ter­wijl een uit­zin­ni­ge fran­se menig­te met vlag­gen en wim­pels ver­jaar­dag­s­lied­jes zingt, ter­wijl op de ach­ter­grond tien­tal­len ver­sle­ten rus­si­sche satel­lie­ten van ver­moeid­heid en ouder­dom door de atmos­feer naar bene­den tot­te­ren en op de radio het nieuws weer­klinkt dat Geor­ge Bush door een chi­hua­hua in zijn klok­ken­spel is gebe­ten, maar dat laat­ste ver­dwijnt in dove­mans­oren omdat de fran­se menig­te zo bela­che­lijk luid zingt dat zelfs nie­mand de schil­der­ach­ti­ge oranje-blauw gekleur­de sche­me­ring hoort val­len.

11 reacties

  1. Het Zusje schreef:

    Wat is een geschil­de­r­e­de kameel?
    ’t klinkt in elk geval heel vro­lijk!

    (o ja: in mijn hoofd klinkt het nog steeds joe­pie­joe­pie­joe­pie­juij! En als ik me niet ver­gis hoor ik hier van­on­der mijn bureau klei­ne stem­me­tjes ’We all stand together’ neu­ri­ën, dus het heug­lij­ke nieuws doet in Kabou­ter­land ook al de ron­de. Gelie­ve dus allen uit te kij­ken waar u uw voe­ten zet, door het enthou­si­as­me zou­den de klei­ne man­ne­tjes wel eens even uit de pas kun­nen lopen.)

  2. ex-buurvrouw schreef:

    Goed heeeee!
    ben blij voor u.

  3. Lilimoen schreef:

    Goed, nu ik toch feli­ci­ta­ties aan het uit­de­len ben: smak! Pro­fi­ci­at joh!

  4. Lilimoen schreef:

    Oh, die ava­tar, heb jij die voor mij geko­zen of is het zo’n auto­ma­tisch ding dat ik mee stuur ofzo? Ik kan ook niet goed zien wat er eigen­lijk op staat. Ori­ga­mi? Ik vind het wel tof dat je lezers en ikzelf dus ook, zoiets heb­ben.

  5. Carmen schreef:

    Hoe­ra!
    Plui­men, con­fet­ti, dik­ke dui­men en veel te nat­te kus­sen, al wat bij win­nen hoort.
    Of gewoon stie­kem blij zijn in een hoek­je mag ook, wat jij wil natuur­lijk.
    Alvast heel veel suc­ces!

  6. Yuri schreef:

    @ Het Zus­je: De geschil­de­r­e­de kameel is fami­lie van de onge­po­le­pijs­te paling. Maar hier­bo­ven gaat het natuur­lijk gewoon over een geschil­der­de kameel. Ik heb het even aan­ge­past.

    @ Ex-buurvrouw: Mer­ci wè!

    @ Lili­moen: Danku­zeer! En over die ava­tars: hier vind je meer info!

    @ Car­men: Er blijft bij­na geen hoek­je meer over waar ik nog niet stie­kem blij ben geweest. Dank­je­wel!

  7. Heer Maan­zand,
    (1) U zult het nog ver bren­gen.
    (2) Effe mijn ava­tar uit­pro­be­ren.
    Een groet.
    De Drs.

  8. maarten schreef:

    pro­fi­ci­at!

  9. Centrum schreef:

    Mooie pres­ta­tie, dus nu nog even de fina­le win­nen en de hoofd­prijs bin­nen­ha­len en het zit hele­maal goed!

    De omschrij­ving van de peu­ter bevalt mij wel, met name ten aan­zien van de chi­hua­hua…:-)

  10. tomasz schreef:

    Bes­te Yuri,

    het ziet er naar uit dat wij op een en dezelf­de avond het podi­um zul­len delen in de Molens van Ors­ho­ven, over een dik­ke twee weken. Ik waar­schuw u alvast.
    Die avond zal blijk­baar ook Dou­g­las Firs let­ter­lijk van zich laten horen, en die jon­gen heeft een prach­ti­ge stem en nog scho­ne­re songs. ’t Is maar dat je het weet.

    Tomasz

  11. tomasz schreef:

    PS: Ik ver­heug mij alvast op -zo zei orga­ni­sa­tor Jas­per toch- uw nieu­we act!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *