Gedicht voor Mega Min­dy

Als het stof is neer­ge­dwar­reld
en de zon priemt haar mage­re straal­tjes
door het gif­groen gekleur­de wol­ken­dek
en de lij­ken wor­den geteld.

Als de dag weer schoor­voe­tend aan­breekt
en de bomen laten in weer­zin
hun kale gebla­ker­de tak­ken han­gen
en het puin wordt geruimd.

Als het ein­de al voor­bij is
en een nieuw begin klinkt als de cyni­sche man­tra
van een zelf­moord­ter­ro­rist
en nie­mand klimt nog op de bar­ri­ca­den.

Dan zal men din­gen zeg­gen
kor­te tra­nen­de din­gen met wei­nig into­na­tie
en geen ver­zoek tot ant­woord
en zuch­ten en hui­len en pijn.

Dan zal men zich her­in­ne­ren
hoe de zon de vol­le gebla­der­de bomen
kon stre­len als waren het min­naars
hoe het was maar nooit meer zal zijn.

Dan zal men zacht­jes mij­me­ren
dat alleen een vaag soort wee­moed
nog eni­ge men­se­lijk­heid in zich draagt
dat een­der welk lied pijn zou doen.

Maar nooit zal iemand roe­pen
vanop het puin
en de ber­gen teloor­ge­ga­ne wil­le­keur
dat Mega Min­dy de bes­te was.

4 reacties

  1. mis schreef:

    is het voor of over mega min­dy?

    ikzelf prijs ons geluk­kig wan­neer nie­mand die laat­ste zin ooit zal roe­pen.

  2. Wannes schreef:

    Ik denk dat het in Mega Min­dy is.

  3. mc pvc schreef:

    Ik ben ook fan van mega Min­dy.

  4. Noynourfe schreef:

    Pot­dom­me. In janu­a­ri de maand van de super­hel­den op eh Ver­o­ni­ca geloof ik. ”The Green Lan­tern”, ”Bad­man” en die met die klau­wen. Maar géén Mega Min­dy…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *