Een eer­ste lading angst

Vijf ban­ge maar vro­lij­ke gedicht­jes voor Ingrid, Rut­ger, From­mel, San en Joost. Zij waren zo eer­lijk mij hun ang­sten toe te ver­trou­wen.

Ingrid is bang

Nooit meer boe­ken lezen over wes­pen die ste­ken
Nooit meer geld uit­ge­ven aan ver­lo­ren ver­stand
Altijd in de steek gela­ten wor­den, al dan niet door wes­pen
Altijd bang voor plat­zak, nooit meer bang voor brand

Rut­ger is bang

Bang zijn om niet meer fan­tas­tisch gevon­den te wor­den is best kut
Als gij mij ooit niet meer fan­tas­tisch vindt, dan klop ik u tot prut

From­mel is bang

Eerst stil­te
(Slik­ken)
Daar­na een punt
Ge weet niet wat ge doet
Als ge paar­den een aai­ke gunt

San is bang

Angst om te ster­ven
Voor­dat ge iets bete­kend hebt
Kan een­vou­dig opge­lost wor­den
Door onge­ë­ve­naard spec­ta­cu­lair dood te gaan

Joost is bang

Als alle angst onzin is
En er niets meer is om bang voor te zijn
Dan sluit ik u op in de kel­der
En dan vindt gij dat gewoon heel fijn

En waar zijt gij bang voor? (Klik!)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *