Liefste (046)
Het spijt me dat ik je heb uitgescholden. Dat ik trut en snol en heks heb geroepen, en dat ik je spamboerin heb genoemd na het zoveelste mailtje in mijn richting. Het spijt me dat ik onze liefde afdeed als een ordinaire zielsverbijstering. Het spijt me dat ik je wilde verlaten. Het spijt me dat ik moest lachen om die wrat op je neus en je voorkeur voor alchemie en dat ik je toverspreuken heb onderschat. Het spijt me dat ik nu naakt en eenzaam op een pieremachochel in de Stille Oceaan dobber, met een hongerig levenseinde als enige vooruitzicht. Het spijt me dat ik je ooit heb gekend.
Trut.
Sorry.
Deze keer deed ik het met spamboerin, zielsverbijstering en pieremachochel.
(
Wellicht enigszins verwante berichten:
2 reacties
Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
He! je doet weer Liefstes! *doet dansje*
Ga je nu ook weer handen lezen?