Mijn wolk

Mijn wolk

Mijn wolk

Soms ben ik een lucht­bal­lon
Spe­le­va­ren op gol­ven van wan­hoop
Schrik voor de plat­te aar­de
Stijf van hit­te en tra­nen

Soms hang ik zwe­vend te sla­pen
Spo­ra­disch gewekt door plei­nangst
Schrik voor de onzach­te lan­ding
Suf van stot­te­rend ade­men

Soms zijt gij een aam­beeld
Ste­vig en sterk en klaar voor von­ken
Strekt gij uw armen in troost
Strak in lijf en len­de­nen

Soms doet gij het licht uit
Streelt gij mijn star­re duis­ter­nis
Sab­belt gij mij tot smel­ten
Stom dat ik dat niet zag

Soms zijt gij altijd mijn wolk

5 reacties

  1. Noynourfe schreef:

    Wow. Je moet even de tijd nemen en dan: wow.
    Voor U neem ik graag de tijd.

  2. Wannes schreef:

    Noy­nour­fe! Danku­wel!
    Voor u maak ik graag de tijd.

  3. Marco Raaphorst schreef:

    goed man.

    schrijf­man!

  4. Wannes schreef:

    Danku­man!

  5. Tim schreef:

    Maakt dit gedicht mis­schien ook deel uit van een gedich­ten­bun­del?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *