Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
«De reupiepleut is niet van gisteren en zal in sommige gevallen tijdens het brommen zelfs een camouflerende schutkleur aannemen, waardoor hij niet meer in uw interieur past.»
Onderstaande tekst is een lezing van Dr. Nicolaas Breytenbach, professor sociologie. Breytenbach was te gast tijdens De Grote Diversiteitsshow (april 2008, Alma 2 te Leuven), alwaar hij een enthousiast studentenpubliek te woord stond over diversiteit en racisme in Zuid-Afrika. En daar heb ik uiteraard verder helemaal niks mee te maken.
Mijn naam is Nicolaas Breytenbach. Ik ben door de Leuvense studentenraad uitgenodigd om een woordje te doen in het kader van de week van de diversiteit, maar dat […]
Archief voor april 2011