En u? (022)

Stel u het vol­gen­de voor. Ge zit op een onbe­woond eiland, ge zit daar hele­maal alleen, en ge zit daar voor de rest van uw leven. Ge hebt rede­lijk wat com­fort, en ge zult niet ster­ven van de hon­ger. Als ge dood­gaat, is het van een­zaam­heid of van ouder­dom, want het is een eiland zon­der enge ziek­tes. Voor­dat ge naar dat eiland ver­trekt, moogt ge één ding kie­zen. Een plaat. Een album dat u iets doet, van een artiest die u iets doet, een plaat die om wat voor reden dan ook iets voor u bete­kent. Maar hou bij uw keu­ze wel het vol­gen­de in gedach­ten. Heel de dag, inclu­sief zon‐ en feest­da­gen vlie­gen straal­ja­gers af en aan over uw eiland. Er is met ande­re woor­den voort­du­rend lawaai. Gedu­ren­de twee uur, in het holst van de nacht, pau­ze­ren de vlieg­tui­gen en is het rus­tig. Tij­dens die kor­te rust­pau­ze wordt de door u geko­zen plaat via hoog in de bomen han­gen­de luid­spre­kers op repeat gezet. Na twee uur begin­nen de straal­ja­gers er weer aan. En geen jamaar ik klim in de bomen om die luid­spre­kers kapot te maken, nee. Die bomen zijn veel te hoog en die luid­spre­kers han­gen vast met super­kol. En de muziek wordt – net zoals vori­ge keer – aan­ge­dre­ven door een geau­to­ma­ti­seer­de muziek­in­stal­la­tie een paar eilan­den ver­der­op. En naar dat eiland kunt ge niet zwem­men want er zit­ten haai­en in het water. Als de straal­ja­gers zwij­gen, en uw plaat wordt opge­zet, dan moet ge luis­te­ren. Of ge nu wilt of niet. En het moet muziek zijn, dus geen new‐age‐rommel met flui­ten­de vogel­kes of wal­vis­ge­zang. Ver­der moogt ge doen op dat eiland wat ge maar wilt, er zijn geen pot­ten­kij­kers.

Dus. Wel­ke plaat gaat ge kie­zen?

[enu]

6 reacties

  1. Marina schreef:

    De (niet offi­ci­eel uit­ge­brach­te) regi­stra­tie van het con­cert dat Anto­ny (zon­der The Johnsons, maar met het Metro­po­le Orkest) gaf in Car­ré in 2009. Denk ik.

  2. Ruben schreef:

    Ik ben het eens met Mari­na. Voor­al van­we­ge die uren­lan­ge stil­te die Anto­ny laat val­len tij­dens I Fell in Love With a Dead Boy.

    Nou ja, 26 secon­den die voe­len als uren­lang. Zeker als je de rest van de zon‐/feest‐/gewone dag straal­ja­gers hoort.

  3. mis schreef:

    et tu bru­tes?
    de vraag stel­len is hem ook beant­woor­den he 😉

    ik zou hard op zoek gaan naar een mis­druk van een favo cd, zodat ik wel de goe­de her­in­ne­ring mee heb, maar als­nog van twee uur stil­te per dag kan genie­ten

  4. Wannes schreef:

    Et moi Bru­tes? Ik twij­fel tus­sen de cello‐suites van Bach en Ste­ve Reichs Music For 18 Musi­cians.

  5. brasikurtz schreef:

    August and eve­ry­thing after.. Coun­ting Crows. Boek; ’Kaf­ka op het strand’. van H M.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *